Kocası karısına bir boşanma belgesi (get) göndermiş ve ardından elçiye ulaşıp, “Sana verdiğim boşanma belgesi geçersizdir” demişse, bu belge geçersiz sayılır. Eğer kadına ulaşarak ya da ona bir elçi göndererek “Sana gönderdiğim boşanma belgesi geçersizdir” dediyse, belge yine geçersiz olur. Ancak boşanma belgesi kadının eline geçtiği andan itibaren artık iptal edilemez.
Eskiden, kişi başka bir yerdeki bir mahkemeye başvurup orada boşanma belgesini geçersiz kılabiliyordu. Rabban Gamli’el yaşlı, dünyanın düzeni (tikun ha’olam) için böyle yapılmamasını kararlaştırdı. Önceden kişi kendi adını, karısının adını, kendi şehrini ve karısının şehrini değiştirebiliyordu. Rabban Gamli’el yaşlı, bu karışıklığı önlemek için, “Falan kişi ve sahip olduğu tüm isimler, falan kadına ve sahip olduğu tüm isimlerine boşanma belgesi verir” şeklinde yazılmasını düzenlemiştir.
Bir dul, yetimlerin mallarından yalnızca yemin ettikten sonra nafakasını alabilirdi. Fakat kadınlar bu yeminden çekindikleri için Rabban Gamli’el yaşlı, onların diledikleri şekilde yetimlere yemin etmelerini ve ketubalarını tahsil etmelerini düzenledi. Boşanma belgelerine şahitlerin imzası, dünyanın düzeni içindir. Hillel, borçların yedinci yılda iptal edilmesini önlemek için “prozbul” düzenlemesini getirmiştir, bu da yine dünyanın düzeni içindir.
Bir köle esir düşer ve onu kurtarırlar: Eğer onu bir köle olarak kurtardılarsa, yine köle olarak kalır; özgür biri olarak kurtardılarsa, özgürdür. Rabban Şimon ben Gamli’el şöyle der: Her iki durumda da köle olarak kalır. Eğer bir köle efendisi tarafından başka birine rehine olarak gösterilmişse ve sonra serbest bırakılmışsa, hukuken artık borcu kalmaz. Ancak dünyanın düzeni için efendi zorlanarak onu serbest bırakır ve köle, değeri kadar bir belge imzalar. Rabban Şimon ben Gamli’el’e göre, yalnızca serbest bırakma belgesi verilir.
Bir kişi hem köle hem özgürse, Beit Hillel’e göre bir gün efendisi için çalışır, bir gün kendisi için. Beit Şammai bu karara itiraz ederek, bu şekilde yalnızca efendinin durumu düşünülmüş olur, adamın kendi durumu ise düzeltilmemiş olur, çünkü o ne tam anlamıyla özgürdür ne de tam köledir, bu nedenle evlenemez. Dünya yalnızca çoğalmak için yaratıldığına göre, bu çözüm uygun değildir. Bu yüzden Beit Şammai’ye göre, efendi köleyi serbest bırakmaya zorlanır ve köle değerinin yarısı kadar ödeme yapar. Beit Hillel bu kararı kabul ederek, görüşlerini Beit Şammai’nin görüşüne göre değiştirmiştir.
Kölesini bir yabancıya ya da diasporaya satan kişi, onu özgür bırakmış sayılır. Esirleri kurtarırken onların değerinin üzerinde ödeme yapılmaz; bu, dünyanın düzeni içindir. Aynı şekilde, esirlerin kaçmasına yardım edilmez, çünkü bu da dünyanın düzenine zarar verir. Rabban Şimon ben Gamli’el, bunun “esirlerin düzeni” için olduğunu söyler. Yine aynı şekilde, Yahudi olmayanlardan Tevrat kitapları, tefillin veya mezuzot satın alırken ederinin üstünde ödeme yapılmaz, bu da dünyanın düzeni içindir.
Kişi eşini kötü bir ün nedeniyle boşamışsa, bir daha onunla evlenemez. Aynı şekilde, bir adak nedeniyle boşanmışsa da tekrar evlenemez. Rabbi Yehuda der ki: Eğer adağın halk arasında duyulmuş olduğu biliniyorsa, tekrar evlenemez; bilinmiyorsa, evlenebilir. Rabbi Meir, adak bir bilge tarafından incelenmeyi gerektiriyorsa tekrar evlenemez, gerektirmiyorsa evlenebilir der. Rabbi Eliezer şöyle der: Bu hüküm yalnızca diğer hüküm yüzünden konulmuştur. Rabbi Yose bar Rabbi Yehuda, bir adamın Sayda’da karısına şöyle dediğini aktarır: “Eğer seni boşamazsam adak olsun.” Ve boşadı. Bilgeler adama onu geri alma izni verdiler, bu da dünyanın düzeni içindi.
Bir kişi eşini aylanit (doğuştan çocuk doğuramayan bir kadın) olduğu için boşarsa, Rabbi Yehuda onunla tekrar evlenemeyeceğini söyler, bilginler ise evlenebileceğini söyler. Kadın başka bir adama evlenir ve ondan çocukları olur, sonra önceki kocasından ketubasını talep ederse, Rabbi Yehuda şöyle der: Kadına “susman konuşmandan daha hayırlıdır” denir.
Bir kişi kendini ve çocuklarını bir yabancıya köle olarak satarsa, kendisi kurtarılmaz, ancak çocukları babalarının ölümünden sonra kurtarılır. Bir kişi tarlasını bir yabancıya satar ve onu geri alırsa, bu tarladan ilk ürünler getirilebilir, çünkü bu dünyanın düzeni içindir.