İnkâr edenler ise cehennem ateşindedir. Ne ölürler ki ölüp kurtulsunlar, ne de azapları hafifletilir. Her nankörü işte böyle cezalandırırız.
Diyanet Vakfı
İnkar edenlere de cehennem ateşi vardır. Öldürülmezler ki ölsünler, cehennem azabı da onlara biraz olsun hafifletilmez. İşte biz, küfürde ileri giden her nankörü böyle cezalandırırız.
Kurtubi Tefsiri
O inkarcılara gelince, onlar için cehennem ateşi vardır. Onlar hakkında hüküm verilmez ki ölsünler. Onların üzerinden (cehennem) azabından bir şey de hafifletilmez. İşte Biz küfürde ısrar eden herkesi böyle cezalandırırız.
Yüce Allah cennetlikleri, hallerini ve söyleyecekleri sözleri sözkonusu ettikten sonra,
“o inkâr edenlere gelince, onlar için cehennem ateşi vardır”
âyeti ile de cehennemlikleri, onların hallerini ve söyleyecekleri sözleri zikretmektedir.
“Onlar hakkında hüküm verilmez ki ölsünler” âyeti:
“Orada ölmez de, dirilmez de.” (Ta-Ha, 20/74) âyetine benzemektedir.
“Onların üzerinden (cehennem) azabından bir şey de hafifletilmez” âyeti da;
“Derileri piştikçe azâbı tatmaları için derilerini başka derilerle değiştireceğiz” (en-Nisa, 4/56) âyetine benzemektedir.
“İşte Biz, küfürde ısrar eden herkesi” yani Allah’ı ve Rasûlünü inkâr eden herkesi
“böyle cezalandırırız.”
el-Hasen “ölsünler” anlamındaki âyeti şeklinde, sonunda bir “nun” ile okumuştur. Bu durumda nefyin cevabı zikredilmemiş olur ve o takdirde bu lâfız “hüküm verilmez” anlamındaki fiile atfedilmiş olur. İfadenin takdiri de şöyle olur: Onlar hakkında hüküm de verilmez ve ölmezler de. Yüce Allah’ın:
“Onlara izin de verilmeyecek ki, özür dilesinler.” (el-Murselat, 77/36) âyetine benzemektedir.
el-Kisaî şöyle demektedir:
“Onlara izin de verilmeyecek ki özür dilesinler” (el-Mürselat, 77/36) âyeti Mushaf’ta “nun” iledir. Çünkü bu âyet sonudur. Diğer taraftan “onlar hakkında hüküm verilmez ki ölsünler” âyeti âyet sonu değildir. Bununla birlikte bunların birisi hakkında söylenebilen şey, öbürü hakkında da söylenebilir.