Fasık kimsenin arkasında namaz kılınmaz. Bunun dayanağı; “Facir (fasık) bir kimse, mümin olan bir kimseye imamlık yapamaz…” hadisidir. Çünkü onun –taharet alması gibi– birtakım namaza ait şartları yerine getirmemiş olacağı söz konusudur.
İmam Ahmed’den gelen diğer bir rivayete göre fasığın arkasında namaz kılmak caizdir. Bu, Şafii mezhebinin de görüşüdür. Buna dair açıklamalar geçmişti. (Mesela) İbn Ömer, Haccac’ın arkasında namaz kılmıştır. Bunun yanında (Hz. Peygamber’in torunları) olan Hüseyin ve Hasan da Mervan ile birlikte (arkasında) namaz kılmışlardır. Ziyad ve oğlunun velayetinde bulunan (müslümanlar) da o ikisinin arkasında namaz kılmışlardır. Velid b. Ukbe’nin de arkasında namaz kılmışlardır; halbuki o, içki içerdi ve bu icma haline gelmişti.
Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebu Zerr’e: “Sana namazı vaktinden geri bırakan ya da vaktinden çıkararak namazını öldüren emirler (devlet başkanları), amir olunca halin acaba nice olur?” buyurunca, (Ebu Zerr şöyle der:) “Bana ne emir buyurursun?” dedim. Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Namazı vaktinde kıl! Şayet namaza o emirlerle birlikte yetişecek olursan tekrar kıl. Çünkü bu senin için nafile olur.” buyurdu.
Bir lafız da şöyledir: “Namazı vaktinde kıl! Eğer vaktinde onu kılacak olursan bu senin için bir nafile sayılır. Aksi durumda namazını yerine getirmiş olursun.” Çünkü bu fasığın tek başına kıldığı namazı geçerli olduğu için, onun arkasında durmak da –adaletli birinin arkasında durmak gibi– geçerli ve sahihtir.
Cuma ve bayram namazlarına gelince: Her adil ve facir (fasık) kimsenin arkasında bu namazlar kılınır. Şüphesiz İmam Ahmed, Mutezilli olan bir kimseyle beraber (arkasında) Cuma kılmıştır. Aynı şekilde onun devrinde yaşayan ilim adamları da böyle yapmışlardır. Çünkü bu Cuma namazı, aşikâr olan İslam’ın şiarlarından sayılır. Onların arkasında bunları kılmayı terk etmek, diğer namazların hepsinin terk edilmesine de zemin hazırlayabilir.