Mezhebimize göre etin, cinsinden olan hayvan karşılığında satışının caiz olmayacağı hususunda bir ihtilaf yoktur. Bu, Maliki, Şafii ve Yedi Ülke fakihlerinin de mezhebini oluşturmaktadır. Çünkü nakledildiğine göre; “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), hayvanın et karşılığında satışını men etmiştir.”
Ebu Zinat şöyle demiştir: “(Sahabelerden) yetiştiğim herkes hayvanın et karşılığında satışını yasaklamışlardır.” Ayrıca et, faizin söz konusu olduğu bir tür olup, kendisinin aslı olan bir şey karşılığında satılmaktadır; bu yüzden -susamın, susam yağına mukabil olarak satışı gibi- caiz değildir. İmam Malik’ten nakledildiğine göre etin, canlı bir hayvan karşılığında, canlı hayvanın yenilmek kasdıyla etinin hazır edilmesi karşılığında ve başkasıyla satışı caiz değildir.
Ebu Hanife ise bunun mutlak olarak caiz olacağını, çünkü bununla faiz malı, faiz olmayan mal ile satmış olacağı, şeklinde değerlendirmiştir. Ona ise geçen açıklamalarla cevap verilmiştir.
Ama etin, hayvanın kendi cinsinden olmayan bir hayvana mukabil olarak satışına gelirsek, İmam Ahmed’in sözünün zahirinden ve el-Harki’nin görüşünden anlaşılan, bunun caiz olmayacağı yönündedir. el-Kadı (İyaz) ise bunun caiz olduğunu tercih etmiştir. İmam Şafii’ye ise ait iki görüş bulunmaktadır. Bunun yasak olduğunu kabul edenler, ilgili hadislerin genel manasını delil göstermişlerdir ve etin tek bir cins olduğunu belirtmişlerdir. Bu satışın caiz olduğunu kabul edenler ise faiz malın, başka bir asıl ve cinsle satıldığını, dolayısıyla tıpkı meyvelerin satışında olduğu gibi bunun da caiz olacağını belirtmişlerdir.
Şayet bunu, eti yenilmeyen bir hayvana karşılık satmış olursa, satış caizdir. Bu, fakihlerin genelinin görüşünü oluşturmaktadır.