Ekin ve meyveler beş vesk (653 kg) miktarına ulaşmadığı sürece bunların hiçbirinde zekât yoktur. Bu, ilim ehlinin çoğunluğunun görüşüdür. İmam Mâlik, Sevrî, Evzâî, İmam Şafiî, Ebû Yûsuf, Muhammed ve diğer ilim adamları bunlar arasındadır. Nitekim bu minvalde Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Beş vesk (653 kg) miktarının aşağısında zekât yoktur.”
el-Muvaffak der ki: Bu konuda Mücâhid, Ebû Hanîfe ve ona uyan kimse dışında muhalefet eden başkasını bilmiyoruz. Zira onlar: Az olsun çok olsun, bunlardan zekât düşer. Çünkü Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in “Gökyüzünün suladığından öşür vardır.” buyruğu umum bildirmektedir, derler.
Şöyle cevap verilmiştir: Bir defa birinci görüşün delili, has (özel) anlamda gelmiştir; bu gerekçeyle öne alınması ve buna ek olarak da onların delil gösterdikleri ve “Dere yataklarından beslenen ürünlerde öşrün dörtte biri zekât vardır.” kavlini bizim de tahsis ettiğimiz gibi, “Yine beş ukıyye (yani iki yüz dirhem)den az miktar (gümüş)ta zekât yoktur.” kavliyle umumî mânâyı tahsis etmesi gerekmektedir.
Hububat ürünlerinin safî hâle gelmesinden ve meyvelerin de kurumasından sonra beş vesk (653 kg) olmasına itibar edilir. Vesk, altmış sa’dır, bunda ihtilaf yoktur. Nisap ise ölçülerek muteber addedilir; zira “vesk”, ölçülen bir birimdir. Bu nedenledir ki zekâtın vücûbiyeti, tartı ile değil ölçü ile söz konusu edilir.
Nitekim ölçülen şeyler, tartılan ürünlerde farklılık arz edebilmektedir. Mesela bunlardan birisi, buğday ve mercimek gibi tartısı ağır basan, arpa ve çekirdek gibi tartısı hafif basan ve tartısı orta seviyede bulunanlardır. Muteber olan, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in kullandığı “sa” ölçüsüdür.