Bir kişi, güvenilir bulmadığı birini Şabat yemeğine davet ettiğinde, şöyle der: “Yarın ayıracağım şey maaser olacak. Diğer maaser ona bitişik olacak. Ayırdığım maaser, terumat maaser olarak kabul edilecek. Maaser şeni kuzeyde (veya güneyde) olacak ve değeri paraya aktarılmış olacaktır.”
Ona bir kadeh şarap sunulursa, şöyle der: “Kadehte bırakacağım kısım maaserdir. Diğer maaser ona bitişik olacak. Ayırdığım maaser, terumat maaser olacak. Maaser şeni ağızda olacak ve değeri paraya aktarılmış olacaktır.”
Bir işçi, ev sahibine güvenmiyorsa, bir kuru incir alır ve şöyle der: “Bu ve ardından gelen dokuz tanesi, yediğim doksan tanenin maaseri olacak. Bu, terumat maaser olacak. Maaser şeni sonuncusu olacak ve değeri paraya aktarılmış olacak.” Bir kuru inciri kenara koyar. Rabban Şimon ben Gamliel şöyle der: “Onu ayırmasın; çünkü ev sahibinin emeğini azaltmış olur.” Rabbi Yose şöyle der: “Ayırmasın; çünkü bu, Beyt Din’in bir kararıdır.”
Kutilerden (Samaritanlar) şarap alan biri şöyle der: “İki log şarap ayıracağım; bunlar teruma olacak. On log maaser olacak. Dokuz log da maaser şeni olacak.” Böylece içmeye başlar.
Evinde tebel (ondalık ayrılmamış ürün) incirleri varsa, ama kendisi Bet Midraş’taysa veya tarladaysa, şöyle diyebilir: “Ayıracağım iki incir teruma olacak. On tanesi birinci maaser, dokuz tanesi ikinci maaser olacak.” Eğer bunlar dmai ise, şöyle der: “Yarın ayıracağım şey maaser olacak. Diğer maaser ona bitişik olacak. Ayırdığım maaser, terumat maaser olacak. Maaser şeni kuzeyde veya güneyde olacak ve değeri paraya aktarılmış olacak.”
Önünde iki sepet tebel varsa ve şöyle derse: “Bu sepetin maaseri şu sepette olacak,” ilk sepet ondalık ayrılmış sayılır. “Bu sepettekinin maaseri şu sepette, şu sepettekinin maaseri de bu sepette,” derse, yine ilk sepet ondalık ayrılmış sayılır. “Her birinin maaseri diğer sepette,” derse, bu bir adlandırmadır (yani niyet geçerlidir).
Yüz ölçü tebel ve yüz ölçü hulin (halihazırda ondalık ayrılmış) varsa, yüz bir ölçü alınır. Yüz ölçü tebel ve yüz ölçü maaser varsa, yine yüz bir ölçü alınır. Yüz ölçü hulin (temiz) ve yüz ölçü maaser varsa, yüz on ölçü alınır. Yüz ölçü tebel ve doksan ölçü maaser, ya da doksan ölçü tebel ve seksen ölçü maaser varsa, hiçbir şey kaybetmemiş sayılır. Kural şudur: Tebel fazlaysa, kayıp olmaz.
Eğer bir kişinin on sıra, her biri on testilik şarap fıçısı varsa ve şöyle derse: “Dış sıranın biri maaserdir ama hangisi olduğunu bilmiyorum,” çapraz iki fıçı alır. Eğer “Dış sıranın yarısı maaserdir” diyorsa ve hangisi olduğu bilinmiyorsa, dört fıçı alır – dört köşeden. “Bir sıra maaserdir ama hangisi bilinmiyor” diyorsa, çapraz bir sıra alınır. “Yarısı maaserdir” diyorsa ve hangisi belli değilse, iki sıra alınır. “Bir fıçı maaserdir” ama hangisi olduğu bilinmiyorsa, her bir fıçıdan bir miktar alınır.