"Enter"a basıp içeriğe geçin

Filter by Kategoriler

DEAŞ liderliği, değişen koşullara ve operasyonel ortama sürekli uyum sağladı ve her başarısızlıktan ders çıkardı. 2014 yılının ortalarına gelindiğinde, DEAŞ’ın kontrolündeki Irak ve Suriye toprakları daha önce muhafaza adı verilen idari birimlere göre düzenlenmişken, vilayetler şeklinde yeniden yapılandırıldı. Bu vilayetlerin başında vali bulunuyor, idari işler divan adı verilen bakanlıklar hiyerarşisi aracılığıyla yürütülüyor ve bölgeler önemli büyüklükte askerî kuvvetler tarafından savunuluyordu. Bölgesel alt birimler de yeniden düzenlendi. DEAŞ öncesinde ve sonrasında Irak’taki muhafazalar kaza ve nahiye olarak iki alt idari düzeye ayrılırken DEAŞ, vilayetleri sektörlere ayırdı. Örgütün sınırları bilinçli biçimde yeniden düzenleme girişimi, sömürge yönetiminden kaynaklanan devlet sınırlarını tanımama yönündeki ilan edilmiş niyetinin sonucuydu. DEAŞ, vilayet sınırlarını ilk İslam döneminin idari yapıları ve kurumları, coğrafi özellikler veya ulusal, etnik ve aşiretsel unsurlar gibi farklı ölçütlere göre belirledi. Böylece bölgeleri yerel ittifaklarına uygun biçimde yeniden şekillendirdi.

2014 yılında DEAŞ’ın idari bölünmesi, Suriye’de üç ve Irak’ta yedi vilayetten oluşuyordu. 2015 yılında gerçekleştirilen örgütsel reformla, yerel askerî zaferlere dayanan yeni vilayetler oluşturuldu. Bunun sonucunda 2015 yılının ortalarında yaklaşık yirmi vilayet bulunuyordu. Ebu Bekir el-Bağdadi, 13 Kasım 2014 tarihinde Cezayir, Libya, Yemen, Mısır’ın Sina bölgesi ve Suudi Arabistan’da olmak üzere Suriye ve Irak dışında beş yeni vilayet kurulduğunu duyurdu. Ayrıca dünya genelinde daha fazla vilayet oluşturma niyetini açıkladı. DEAŞ, 2014 ile 2017 yılları arasında Suriye ve Irak dışında toplam on iki vilayet ilan etti.

DEAŞ, 2014 yılına gelindiğinde kendi saflarında savaşmaları için binlerce yabancı ve yerel kişiyi örgüte katmıştı. Ayrıca önemli miktarda konvansiyonel silaha sahipti. Bunlar arasında hafif ve ağır silahlar, taarruz tüfekleri, makineli tüfekler, sahra topları, uçaksavar silahları, roketler, roketatarlar, topçu sistemleri, füzeler, uçaklar, tanklar, zırhlı araçlar ve üzerlerine makineli tüfek monte edilmiş kamyonetler bulunuyordu. Bu silahların büyük bölümü, Ocak 2014’ten itibaren Enbar ve Selahaddin vilayetlerinde, Haziran 2014’te ise Musul, Kerkük ve Diyala’nın ele geçirilmesinin ardından Irak ve Suriye kuvvetlerinden ya da diğer gruplardan alınmıştı. Bunun yanında Teçhizat ve Silah Üretim Dairesi, silah ve mühimmat üretimi için sınırlı bir kapasite oluşturmuştu. Bu kapasite, ticari insansız hava araçlarının silahlandırılmasını da kapsıyordu.

Örgütün taktikleri çok sayıda yöntemi içeriyordu. Bunlar arasında güvenlik kuvvetlerini sürekli taciz etme, aldatma yöntemlerine dayanan harekâtlar, adam kaçırma, hedef gözeterek öldürme, kritik altyapı tesislerini kontrol altına alma ve imha etme, hapishanelerden mahkûm kaçırma, tuzak kurma, tünel kazma ve el yapımı patlayıcılar kullanma bulunuyordu.

İdeolojik açıdan DEAŞ, El-Kaide ve diğer cihatçı örgütlerden daha radikal bir yaklaşım benimsedi. Kâfir olarak gördüğü kişilere hoşgörü göstermedi. Örgüt, başka dinî uygulamalara veya inançlara yer vermeyen, Sünni İslam’ın mutlakiyetçi bir biçiminin uygulandığı dinî bir devletin zor kullanılarak kurulmasını savunuyordu. DEAŞ, kendi ideolojisine ve İslam yorumuna dayanarak Ezidi toplumunu, Şiiler, Hristiyanlar, Şebekler ve Kakai toplulukları da dâhil olmak üzere diğer etnik ve dinî gruplarla birlikte sistematik biçimde hedef aldı. Azınlıklara yönelik kötü muameleler de dâhil olmak üzere DEAŞ’ın suçları, kontrolü altındaki bölgelerde bu toplulukları kalıcı biçimde yok etmeyi, baskı altına almayı veya sürmeyi amaçlayan sistematik bir politikanın parçası gibi görünmektedir. Bu öldürme yetkisi iddiası, DEAŞ’ın medya propagandasında tekrar tekrar ayrıntılı biçimde açıklanmıştır.

Chat
Sohbet Yükleniyor...

https://kutsalayet.de/irakta-deas/,https://kutsalayet.de/ezidiler/

Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız