Cariye yedi yaşına ulaştığında, ona bakma hakkı babaya aittir. Çünkü çocuk bakımından kasıt, korunması ve gözetilmesidir. Kız çocuğu bu yaştan sonra babasının yanında korunmaya daha fazla muhtaçtır. Bu korumayı da en iyi babası sağlayabilir. Anne ise kendisi dahi korunmaya ihtiyaç duyan biridir. Bu nedenle kız çocuğunun tercihi (muhayyerliği) dikkate alınmaz; çünkü şeriat bu konuda bir hüküm koymamıştır. Kız çocuğu, erkek gibi değerlendirilemez; çünkü evlenmeye ve korunmaya muhtaçtır.
İmam Şafii ise, kız çocuğunun da erkek çocuk gibi muhayyer olduğunu söylemiştir.
Ebu Hanife’ye göre: Kız çocuğuna, hayız görene veya evlendirilene kadar annesi daha ziyade hak sahibidir.
İmam Malik de benzer şekilde, kız çocuğu kocasının yanına zifaf için girene kadar bakım hakkının anneye ait olduğunu belirtmiştir. Çünkü bu dönemde kızın seçim hakkı yoktur, tek başına karar veremez ve bu hak, yedi yaş altındaki dönemde olduğu gibi anneye aittir.