Bize Yahyâ b. Bukeyr rivayet etti. Dedi ki: Bize Leys, Ukayl’den, İbn Şihâb’dan rivayet etti. (İbn Şihâb) dedi ki:
Bana Ebû Bekr b. Abdurrahman b. el-Hâris haber verdi; o, Ebû Hureyre’yi şöyle derken işitmiş:
Resûlullah namaza kalktığında kalkarken tekbir getirirdi; rükûa giderken tekbir getirirdi; rükûdan doğrulup belini kaldırırken “Semia’llâhu limen hamideh” derdi; sonra ayakta iken “Rabbena leke’l-hamd” derdi. (Abdullah b. Sâlih, Leys’ten rivayetinde “ve leke’l-hamd” dedi.)
Sonra (secdeye) inerken tekbir getirirdi; başını kaldırırken tekbir getirirdi; secde ederken tekbir getirirdi; başını kaldırırken tekbir getirirdi. Namazın tamamında bunu böyle yapar, bitirinceye kadar sürdürürdü. İki rek‘attan, oturuştan sonra kalkarken de tekbir getirirdi.