Uveysî bize rivayet etti. İbrahim bize rivayet etti. Sâlih’ten, İbn Şihâb’dan: (İbn Şihâb) dedi ki:
Urve, İbnü’l-Müseyyeb, Alkame b. Vakkâs ve Ubeydullah bana rivayet etti; Âişe’den. İfk olayını ortaya atanlar Âişe hakkında konuşunca Âişe şöyle dedi:
Vahiy gecikince Allah’ın Elçisi, Ali b. Ebî Tâlib’i ve Üsâme b. Zeyd’i çağırdı; onlara danıştı. Ailesini bırakma konusunda istişare ediyordu.
Üsâme, ailesinin temizliğini bildiği şey doğrultusunda görüş bildirdi.
Ali ise:
“Allah sana darlık vermedi; ondan başka kadınlar da çoktur. Cariyeye sor; sana doğruyu söyler.” dedi.
Bunun üzerine (Peygamber) cariyeye:
“Seni şüphelendiren bir şey gördün mü?” dedi.
O:
“Ben, şunu dışında bir şey görmedim: O, yaşı küçük bir kızdır; ailesinin hamurunu (mayalanmak üzere) bırakır, uyuyakalır; evcil hayvan da gelip onu yer.” dedi.
Sonra Peygamber minbere çıktı ve şöyle dedi:
“Ey Müslümanlar topluluğu! Ailem hakkında bana eziyeti ulaşan bir adam konusunda beni kim mazur görür? Allah’a yemin ederim ki, ailem hakkında hayırdan başka bir şey bilmedim.”
Âişe’nin temize çıkışını da andı.
Ebû Üsâme, bunu Hişâm’dan (rivayet etti) dedi.