Ubeydullah b. Saîd bana rivayet etti. Affân b. Müslim bize rivayet etti. Sahr b. Cuveyriye bize rivayet etti. Nâfi‘ bize rivayet etti ki İbn Ömer şöyle dedi:
Allah’ın elçisinin ashabından bazı erkekler, Allah’ın elçisi zamanında rüya görürlerdi; onu Allah’ın elçisine anlatırlardı; Allah’ın elçisi de onun hakkında Allah’ın dilediğini söylerdi. Ben ise genç yaşta bir delikanlıydım; evlenmeden önce evim mescitti. İçimden: “Eğer sende bir hayır olsaydı, bunların gördüğü gibi sen de görürdün” dedim.
Bir gece yatınca: “Allah’ım, eğer bende bir hayır biliyorsan bana bir rüya göster” dedim. Tam o haldeyken iki melek geldi; her birinin elinde demirden bir topuz vardı. Beni cehenneme götürüyorlardı. Ben de aralarında “Allah’ım! Allah’ım! Cehennemden sana sığınırım” diye dua ediyordum. Sonra bana, elinde demir topuz olan başka bir melek göründü ve dedi ki: “Korkma. Çok namaz kılsan ne iyi adam olursun.”
Beni götürdüler; cehennemin kenarında durdurdular. Cehennem, kuyunun ağzı gibi içe doğru kıvrılmıştı; kuyunun çıkıntıları gibi çıkıntıları vardı. Her iki çıkıntı arasında elinde demir topuz bulunan bir melek vardı. İçinde, başları aşağıda olmak üzere zincirlere asılmış adamlar görüyordum; onların içinde Kureyş’ten bazı adamları tanıdım. Sonra beni sağ tarafa doğru götürüp uzaklaştırdılar.
Ben bunu Hafsa’ya anlattım; Hafsa da bunu Allah’ın elçisine anlattı. Bunun üzerine Allah’ın elçisi şöyle dedi: “Abdullah salih bir adamdır.”
Nâfi‘ dedi ki: Bundan sonra (İbn Ömer) çok namaz kılmaya devam etti.