Müsedded bize rivayet etti.
Yahyâ bize rivayet etti.
Yezîd b. Ebî Ubeyd’den (Seleme’nin azatlısı) rivayet etti.
Seleme b. el-Ekva‘ dedi ki:
Peygamberle Hayber’e çıktık. Topluluktan bir adam, “Ey Âmir! Şu söylediklerinden bize de duyursan ya” dedi. Bunun üzerine (Âmir) inip onlara tempo tutarak (şiirle) coşturdu; “Vallahi Allah olmasaydı hidayete ermezdik…” diye başlayan (başka) şiirler de söyledi ama ben hepsini ezberlemedim.
Resûlullah “Bu kervanı süren kim?” dedi.
“Âmir b. el-Ekva‘” dediler.
“Allah ona merhamet etsin” dedi.
Topluluktan bir adam: “Ey Allah’ın elçisi! Keşke onu biraz daha (aramızda) bıraksaydın” dedi.
Sonra iki taraf karşı karşıya geldi; savaştılar. Âmir, kılıcının kabzası/ucu (geri teperek) kendisine isabet etti ve öldü.
Akşam olunca çok ateş yaktılar. Resûlullah “Bu ateş ne? Ne için yakıyorsunuz?” dedi.
“Evcil eşekler için” dediler.
“İçindekini dökün ve kapları kırın” dedi.
Bir adam: “Ey Allah’ın elçisi! İçindekini döküp kapları yıkasak olmaz mı?” dedi.
“Olur” dedi.