İsmail bize rivayet etti.
İbrâhim bize rivayet etti.
Sâlih b. Keysân’dan; İbn Şihâb’dan; Abdülhamîd b. Abdurrahman b. Zeyd b. Hattâb’dan; Muhammed b. Sa‘d’dan; babasından rivayetle:
Ömer b. Hattâb, Peygamber’in yanına girmek için izin istedi. Peygamber’in yanında Kureyş’ten bazı kadınlar vardı; Peygamber’den bir şeyler istiyor, taleplerini artırıyorlardı; sesleri Peygamber’in sesinden daha yüksekti.
Ömer izin isteyince hemen perde arkasına (örtünmeye) koştular.
Peygamber ona izin verdi; Ömer içeri girdi. Peygamber gülüyordu.
Ömer:
“Ey Allah’ın Elçisi! Allah dişini güldürsün. Anam babam sana feda olsun!” dedi.
Peygamber:
“Yanımda olan şu kadınlara şaştım; senin sesini duyunca hemen perdeye koştular.” dedi.
Ömer:
“Ey Allah’ın Elçisi! Asıl senden çekinmeleri daha uygundur.” dedi.
Sonra onlara yönelip:
“Ey kendi nefislerinin düşmanları! Benden korkuyorsunuz da Allah’ın Elçisi’nden korkmuyor musunuz?” dedi.
Kadınlar:
“Çünkü sen, Allah’ın Elçisi’nden daha sert ve daha katısın.” dediler.
Bunun üzerine Peygamber şöyle dedi:
“Evet ey Hattâb’ın oğlu! Canımı elinde tutana yemin ederim ki, şeytan seni bir yolda giderken görse, mutlaka senin yolundan başka bir yola girer.”