Saîd b. Ebî Meryem bize rivayet etti.
İsmail b. İbrahim b. Ukbe bize rivayet etti; dedi ki: Nâfi‘ bana haber verdi.
İbn Ömer’den; Resûlullah’tan rivayetle (Resûlullah) şöyle dedi:
“Üç kişi yürüyordu; yağmura yakalandılar. Dağda bir mağaraya sığındılar. Derken dağdan bir kaya parçası yuvarlanıp mağaranın ağzına geldi ve onları kapattı.
Bunun üzerine birbirlerine dediler ki: ‘Allah için yaptığınız salih amelleri düşünün ve onunla Allah’a dua edin; umulur ki bu kayayı açar.’
Onlardan biri dedi ki:
‘Allah’ım! Benim yaşlı, ihtiyar iki anne-babam vardı; küçük çocuklarım da vardı. Onlara çobanlık yapardım. Akşam dönünce süt sağar, önce anne-babama içirir, çocuklarımdan önce onları sulardım.
Bir gün otlak beni uzaklaştırdı; ancak akşamleyin gelebildim. Eve geldiğimde anne-babamın uyumuş olduğunu gördüm. Her zamanki gibi süt sağdım, süt kabıyla baş uçlarında dikildim. Onları uykularından uyandırmayı istemedim; çocuklarımdan önce başlamayı da istemedim. Çocuklar ayaklarımın dibinde ağlaşıp duruyorlardı. Ben de onlar da bu halde sabaha kadar kaldık; nihayet fecr doğdu.
Eğer bunu senin rızan için yaptıysam, bize bir açıklık ver ki oradan göğü görelim.’
Allah onlara bir açıklık verdi; oradan göğü görür oldular.
İkincisi dedi ki:
‘Allah’ım! Benim bir amcamın kızı vardı; erkeklerin kadınları en şiddetli sevmesi gibi onu severdim. Onunla birlikte olmak istedim; kabul etmedi, ancak ona yüz dinar getirmem şartıyla.
Çalıştım, yüz dinar biriktirdim; onun yanına o parayla geldim. Bacaklarının arasına oturduğumda bana dedi ki: “Ey Abdullah! Allah’tan kork ve mührü açma (yani zinaya kapı açma).”
Bunun üzerine ondan kalktım.
Allah’ım! Eğer bunu senin rızan için yaptıysam, bize bu kayadan bir açıklık daha ver.’
Bunun üzerine Allah onlara bir açıklık daha verdi.
Üçüncüsü dedi ki:
‘Allah’ım! Ben bir işçiyi bir fark (ölçü) pirinç karşılığında tutmuştum. İşini bitirince “Hakkımı ver” dedi.
Hakkını ona teklif ettim; onu bırakıp istemedi. Ben de o hakkı (o pirinci) ekip biçmeye devam ettim; sonunda ondan bir sığır sürüsü ve çobanını topladım.
Sonra geldi ve dedi ki: “Allah’tan kork; bana zulmetme; hakkımı ver.”
Ben de dedim ki: “Şu sığırlara ve çobanına git.”
Dedi ki: “Allah’tan kork; benimle alay etme.”
Ben dedim ki: “Ben seninle alay etmiyorum. O sığırları ve çobanını al.”
O da onları aldı ve götürdü.
Eğer bunu senin rızan için yaptıysam, kalan kısmı da aç.’
Allah da onları tamamen feraha çıkardı (mağaradan kurtardı).”