Muhammed b. Selâm bize rivayet etti.
Abdülvehhâb bize rivayet etti.
Eyyûb’dan, Muhammed’den, İbn Ebî Bekre’den, Ebû Bekre’den (rivayetle) Peygamber şöyle dedi:
“Zaman, Allah’ın gökleri ve yeri yarattığı gündeki düzenine döndü. Yıl on iki aydır; bunların dördü haram aylardır: Üçü peş peşe olan Zilkade, Zilhicce ve Muharrem; bir de Cemâdâ ile Şa‘bân arasındaki Mudar’ın Receb’idir.
Bu hangi aydır?”
“Allah ve Elçisi daha iyi bilir” dedik. Öyle bir sustu ki, sanki onu kendi adından başka bir adla adlandıracak sandık.
“Zilhicce değil mi?” dedi.
“Evet” dedik.
“Burası hangi beldedir?” dedi.
“Allah ve Elçisi daha iyi bilir” dedik. Yine sustu; sanki onu kendi adından başka bir adla adlandıracak sandık.
“Belde (Mekke) değil mi?” dedi.
“Evet” dedik.
“Bu hangi gündür?” dedi.
“Allah ve Elçisi daha iyi bilir” dedik. Yine sustu; sanki onu kendi adından başka bir adla adlandıracak sandık.
“Kurban günü değil mi?” dedi.
“Evet” dedik.
Bunun üzerine şöyle dedi:
“Şüphesiz kanlarınız, mallarınız — Muhammed (ravî) dedi ki: sanırım ‘ırzlarınız’ da dedi — size, bu gününüzün dokunulmazlığı gibi dokunulmazdır: bu beldenizde, bu ayınızda.
Rabbinize kavuşacaksınız; size amellerinizden soracaktır.
Benden sonra sapıklara dönmeyin; birbirinizin boyunlarını vurmayın.
Dikkat edin: Burada bulunan, bulunmayana tebliğ etsin. Nice kendisine ulaştırılan kimse, işitenden daha iyi kavrayabilir.”
Muhammed (ravî) bunu anınca “Peygamber doğru söyledi” derdi. Sonra (Peygamber) şöyle dedi:
“Dikkat edin, tebliğ ettim mi? Dikkat edin, tebliğ ettim mi?”