Bize Hafs b. Ömer rivayet etti; dedi ki: Bize Şu‘be, Ebü’l-Minhâl’den, o da Ebû Berze’den rivayet etti. Ebû Berze şöyle rivayet etti:
Peygamber sabah namazını, bizden birinin yanında oturan kimseyi tanıyabileceği bir aydınlıkta kıldırır ve bu namazda altmış ile yüz ayet arasında okurdu; öğle namazını güneş zevale erdiğinde kılar, ikindi namazını ise bizden biri Medine’nin en uzak yerine gidip sonra geri döndüğünde güneş henüz parlaklığını ve canlılığını koruyacak kadar erken kılardı. Ebü’l-Minhâl şöyle dedi: Akşam namazı hakkında ne söylediğini unuttum. Peygamber yatsı namazını gecenin üçte birine kadar geciktirmekte sakınca görmezdi. Sonra gecenin yarısına kadar, dedi. Muâz ise şöyle rivayet etti: Şu‘be dedi ki: Daha sonra Ebü’l-Minhâl ile bir defa daha karşılaştım; bu defa gecenin üçte birine kadar, dedi.