Ebû Nuaym bize rivayet etti. Abdülvâhid b. Eymen bize rivayet etti. Dedi ki: İbn Ebî Müleyke bana anlattı; Kâsım’dan; Âişe’den:
Âişe dedi ki: Peygamber sefere çıkacağı zaman kadınları arasında kura çekerdi. Kura Âişe ile Hafsa’ya çıktı. Peygamber geceleyin yürüdüğünde Âişe ile birlikte yürür, konuşurdu. Hafsa dedi ki: “Bu gece benim devemle sen binsen, ben de senin devene binsem; sen bakarsın ben bakarım?” Âişe “Olur.” dedi. Hafsa bindi. Peygamber, Âişe’nin devesine geldi; üzerinde Hafsa vardı. Ona selam verdi, sonra yürüdü. Konakladıklarında Âişe onu bulamadı. Konaklayınca ayaklarını ızhır otlarının arasına sokup şöyle diyordu:
“Rabbim! Bana bir akrep ya da bir yılan musallat et de beni soksun; ona bir şey söylemeye gücüm yetmez.”