Bize Ahmed b. İshak es-Sürmârî rivayet etti; dedi ki: Bize Ubeydullah b. Mûsâ rivayet etti; dedi ki: Bize İsrâil, Ebû İshak’tan, o Amr b. Meymûn’dan, o da Abdullah b. Mes‘ûd’dan rivayet etti. Abdullah şöyle dedi:
Resûlullah Kâbe’nin yanında ayakta namaz kılarken, Kureyş’ten bir topluluk da oturdukları yerlerde bulunuyordu. Onlardan biri: Şu gösteriş yapan adama bakmıyor musunuz? Hanginiz filân oğullarının kesilmiş devesine gidip onun işkembe içeriğini, kanını ve döl yatağını alarak buraya getirir, sonra onun secdeye varmasını bekler ve secde ettiği zaman bunları iki omzunun arasına koyar? dedi. Bunun üzerine onların en bedbahtı kalkıp gitti; Resûlullah secdeye vardığında getirdiklerini onun iki omzunun arasına koydu. Peygamber secde hâlinde öylece kaldı, onlar ise gülmekten birbirlerinin üzerine eğilecek kadar kahkahalarla güldüler. Bunun üzerine birisi henüz küçük bir kız olan Fâtıma’ya giderek durumu haber verdi. Fâtıma koşarak geldi; Peygamber ise Fâtıma üzerindekileri kaldırıp atıncaya kadar secde hâlinde kaldı. Ardından Fâtıma onlara yönelerek hakaret edip onları azarlamaya başladı. Resûlullah namazını tamamlayınca: Allah’ım, Kureyş’i sana havale ediyorum; Allah’ım, Kureyş’i sana havale ediyorum; Allah’ım, Kureyş’i sana havale ediyorum, dedi; sonra onların isimlerini tek tek söyleyerek: Allah’ım, Amr b. Hişâm’ı, Utbe b. Rebîa’yı, Şeybe b. Rebîa’yı, Velîd b. Utbe’yi, Ümeyye b. Halef’i, Ukbe b. Ebî Muayt’ı ve Umâre b. Velîd’i sana havale ediyorum, dedi. Abdullah b. Mes‘ûd şöyle dedi: Allah’a yemin ederim ki onların Bedir günü yere serilmiş hâlde öldürüldüklerini gördüm; ardından sürüklenerek Bedir kuyusuna atıldılar. Sonra Resûlullah: Kuyuya atılanların ardından lânet de gönderildi, buyurdu.