Ebû’n-Nu‘mân bize rivayet etti. Huşeym bize rivayet etti. Seyyâr bize rivayet etti; Şa‘bî’den; Câbir b. Abdullah’tan. Câbir dedi ki:
Bir gazveden Peygamberle birlikte döndük. Ben de benim ağır giden (yavaş) bir devem üzerinde acele ettim. Arkadan bir süvari bana yetişti; yanında bulunan kısa mızrakla (bir değnek/mızrak ucu ile) devemı dürttü. Deve, gördüğün develerin en iyisi gibi koştu. Bir de baktım ki o süvari Peygambermiş. Bana:
“Seni ne acele ettiriyor?” dedi.
“Yeni evlenmiştim” dedim.
“Bakire mi, dul mu?” dedi.
“Dul” dedim.
“O halde seni eğlendirecek, senin de onu eğlendireceğin bir genç kız alsaydın ya!” dedi.
Sonra eve girmek üzere giderken şöyle dedi:
“Gece girin —yani yatsı vakti—; dağınık saçlı olan taransın, kocası uzakta kalan (kadın) da tüylerini alsın.”