Bişr b. Hâlid bize rivayet etti; Muhammed bize haber verdi; Şu‘be’den; Süleyman’dan ve Mansûr’dan; Ebû’d-Duhâ’dan; Mesrûk’tan rivayet etti.
Mesrûk dedi ki: Abdullah şöyle dedi:
“Allah Muhammed’i gönderdi ve şöyle dedi: ‘De ki: Ben sizden buna karşı bir ücret istemiyorum; ben kendiliğinden zorlayıp uyduranlardan değilim.’
Peygamber, Kureyş’in kendisine karşı direndiğini görünce: ‘Allah’ım! Yusuf’un yedi yılı gibi yedi (yıl) ile bana onların karşısında yardım et’ dedi.
Bunun üzerine onları bir yıl yakaladı; her şeyi süpürüp tüketti; öyle ki kemikleri ve derileri yediler.”
—(Ravilerden) biri: “Hatta derileri ve leşi yediler” dedi.—
“Yer(dən) duman gibi bir şey yükselir hale geldi.
Bunun üzerine Ebû Süfyân ona geldi ve dedi ki: ‘Ey Muhammed! Kavmin helak oldu; Allah’a dua et de onlardan bunu kaldırsın.’
Peygamber dua etti, sonra: ‘Bundan sonra yine döneceksiniz’ dedi.”
(Mansûr’un rivayetinde böyle geçer.)
Sonra şu ayeti okudu:
“Göğün apaçık bir duman getireceği günü gözetle…”
“… ‘siz yine döneceksiniz’ ” kısmına kadar.
“Ahiret azabı kaldırılır mı? (Hayır.) Duman, büyük yakalayış ve ‘lizam’ gerçekleşmiştir.”
(İkisinden) biri “ay” dedi; diğeri “Rumlar” dedi.