İshak b. İbrahim bize rivayet etti; Abdürrezzâk bize rivayet etti; Ma‘mer bize haber verdi; Zührî’den; Saîd b. el-Müseyyeb’den; babasından:
(Babası) dedi ki:
Ebû Tâlib’e ölüm hali gelince, Peygamber onun yanına girdi. Yanında Ebû Cehil ve Abdullah b. Ebî Ümeyye vardı.
Peygamber dedi ki:
“Amcacığım! ‘Allah’tan başka ilah yoktur’ de; bununla Allah katında senin lehine delil getiririm.”
Ebû Cehil ve Abdullah b. Ebî Ümeyye dediler ki:
“Ey Ebû Tâlib! Abdülmuttalib’in dininden yüz mü çeviriyorsun?”
Bunun üzerine Peygamber dedi ki:
“Bana yasaklanmadıkça senin için mutlaka bağışlanma dileyeceğim.”
Bunun üzerine şu ayet indi:
“Peygamber’e ve iman edenlere, yakınları bile olsalar, cehennemlik oldukları kendilerine apaçık belli olduktan sonra müşrikler için bağışlanma dilemeleri yakışmaz.”