Ubeyd b. İsmail bize rivayet etti; Ebû Üsâme’den; Ubeydullah’tan; Nâfi‘den; İbn Ömer’den:
İbn Ömer dedi ki:
Abdullah (b. Übey b. Selûl) ölünce, oğlu Abdullah b. Abdullah, Allah’ın Elçisi’ne geldi ve babasını kefenlemek için gömleğini vermesini istedi; Peygamber de ona verdi.
Sonra onun cenaze namazını kılmasını istedi. Allah’ın Elçisi namaz kılmak için kalktı. Ömer de kalktı, Allah’ın Elçisi’nin elbisesinden tuttu ve dedi ki:
“Ey Allah’ın Elçisi! Onun namazını mı kılıyorsun? Rabbin seni onun namazını kılmaktan men etti!”
Allah’ın Elçisi şöyle buyurdu:
“Allah beni yalnızca serbest bıraktı/tercih hakkı tanıdı ve şöyle buyurdu:
‘Onlar için bağışlanma dile yahut bağışlanma dileme! Eğer onlar için yetmiş kere bağışlanma dilersen…’
Ben de yetmişin üstüne artıracağım.”
Ömer dedi ki:
“O bir münafıktır.”
Buna rağmen Allah’ın Elçisi onun namazını kıldı. Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi:
“Onlardan ölen hiçbirinin namazını asla kılma ve kabrinin başında durma…”