Bize Abdullah b. Muhammed el-Cu‘fî rivayet etti.
Dedi ki: Bize Vehb b. Cerîr rivayet etti.
Dedi ki: Bana babam rivayet etti; dedi ki: Ya‘lâ b. Hakîm’i, İkrime’den, o da İbn Abbâs’tan rivayet ederken işittim. İbn Abbâs dedi ki:
Resûlullah, içinde vefat ettiği hastalığında başını bir bezle sarmış olarak çıktı; minbere oturdu; Allah’a hamd etti ve O’nu övdü; sonra şöyle dedi:
“İnsanlar içinde canı ve malıyla bana en çok iyilik eden kimse, Ebû Bekir b. Ebî Kuhâfe’dir. İnsanlardan birini dost edinecek olsaydım, Ebû Bekir’i dost edinirdim. Fakat İslamın dostluğu daha üstündür. Bu mescitte Ebû Bekir’in küçük kapısı (huvha) dışında, bana açılan her küçük kapıyı kapatın.”