Abdullah b. Münîr bana rivayet etti; Abdullah b. Bekr es-Sehmî’yi işitti; Abdullah b. Bekr dedi ki: Humeyd bize rivayet etti; Enes’ten:
Enes (şöyle anlattı): Halası Rubeyyi‘ bir cariyenin ön dişini kırdı. Onlar affetmelerini istediler; kabul etmediler. Diş bedelini (tazminatı) teklif ettiler; kabul etmediler. Resûlullah’a geldiler ve kısastan başkasına razı olmadılar. Resûlullah kısasla hükmetti.
Bunun üzerine Enes b. Nadr dedi ki: “Ya Resûlallah! Rubeyyi‘nin dişi mi kırılacak? Seni hak ile gönderen Allah’a yemin ederim ki onun dişi kırılmaz!”
Resûlullah: “Ey Enes! Allah’ın Kitabı kısastır.” dedi.
Bunun üzerine o topluluk razı olup affetti. Resûlullah da şöyle dedi: “Allah’ın kulları içinde öylesi vardır ki, Allah adına yemin etse Allah onu mutlaka doğru çıkarır.”