Bize Müsedded rivayet etti, dedi ki: Bize Abdülvâris, Ebü’t-Teyyâh’tan, o da Enes’ten rivayet etti. Enes şöyle dedi:
Peygamber Medine’ye geldiğinde şehrin yukarı tarafında, Benû Amr b. Avf denilen bir topluluğun bulunduğu yere indi ve onların yanında on dört gece kaldı. Daha sonra Benû Neccâr’a haber gönderdi; onlar da kılıçlarını kuşanmış hâlde geldiler. Şu anda sanki Peygamber’i bineğinin üzerinde, Ebû Bekir’i de onun terkisinde ve Benû Neccâr’ın ileri gelenlerini etrafında görüyor gibiyim; nihayet Ebû Eyyûb’un evinin avlusuna indi. Peygamber, namaz vakti kendisine nerede erişirse orada namaz kılmayı sever, koyunların barındığı yerlerde de namaz kılardı. Ardından mescidin inşa edilmesini emretti ve Benû Neccâr’ın ileri gelenlerine haber göndererek: Ey Benû Neccâr! Şu bahçenizin bedeli konusunda benimle pazarlık edin, buyurdu. Onlar: Hayır, Allah’a yemin olsun ki onun bedelini ancak Allah’tan isteriz, dediler. Enes şöyle dedi: Size söyleyeceğim şeyler o arazide bulunuyordu; orada müşriklerin kabirleri, harabe yerler ve hurma ağaçları vardı. Peygamber müşriklerin kabirlerinin açılıp içindekilerin çıkarılmasını emretti ve kabirler açıldı; ardından harabe yerlerin düzeltilmesini emretti ve bunlar düzeltildi, hurma ağaçlarının kesilmesini emretti ve onlar da kesildi. Hurma ağaçlarını mescidin kıble tarafına sıraladılar, kapının iki yanını taştan yaptılar; taşları taşımaya başladılar ve bunu yaparken recez söylüyorlardı. Peygamber de onlarla birlikteydi ve şöyle diyordu: Allah’ım! Âhiret hayrından başka gerçek hayır yoktur; Ensâr’ı ve Muhâcirleri bağışla.