Ali b. Abdullah bize rivayet etti; Süfyan bize rivayet etti. Amr dedi ki: Câbir b. Abdullah’ı şöyle derken işittim:
Allah’ın elçisi şöyle dedi:
“Ka‘b b. Eşref’e kim (karşılık verecek)? Çünkü o Allah’a ve elçisine eziyet etti.”
Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme ayağa kalktı ve dedi ki:
“Ey Allah’ın elçisi! Onu öldürmemi ister misin?”
“Evet” dedi.
Muhammed b. Mesleme dedi ki:
“Bana, bir şey söylememe izin ver.”
“Konuş” dedi.
Muhammed b. Mesleme Ka‘b’a geldi ve dedi ki:
“Şu adam (Muhammed) bizden sadaka istedi; bizi de sıkıntıya soktu. Ben de senden borç istemek için geldim.”
Ka‘b dedi ki:
“Vallahi, ondan bıkacaksınız.”
Muhammed b. Mesleme dedi ki:
“Biz ona uymuş durumdayız; işinin neye varacağını görmeden onu bırakmayı istemiyoruz. Biz senden bir veya iki vesk borç istiyoruz.”
(Amr, bu rivayeti bazen aktarırken “bir veya iki vesk” ifadesini anmadı. Kendisine sorulunca “sanırım bir veya iki vesk” dedi.)
Ka‘b dedi ki:
“Evet; ama bana rehin verin.”
Onlar:
“Neyi rehin istiyorsun?” dediler.
Ka‘b:
“Bana kadınlarınızı rehin verin” dedi.
Onlar:
“Kadınlarımızı sana nasıl rehin veririz? Sen Arapların en yakışıklılarındansın!” dediler.
Ka‘b:
“O hâlde çocuklarınızı rehin verin” dedi.
Onlar:
“Çocuklarımızı sana nasıl rehin veririz? Sonra birine sövülür de ‘Bir veya iki vesk karşılığında rehin verildi’ denir; bu bizim için ayıptır. Ama biz sana silahı rehin veririz” dediler.
(Süfyan dedi ki: Buradaki “silah” demektir.)
Bunun üzerine, belirli bir vakitte ona gelmek üzere anlaştılar.
Geceleyin yanına geldiler. Yanında, Ka‘b’ın sütkardeşi olan Ebû Nâile de vardı. Onu kaleye çağırdılar. Ka‘b aşağı indi.
Ka‘b’ın eşi ona:
“Bu saatte nereye çıkıyorsun?” dedi.
Ka‘b:
“Bu, Muhammed b. Mesleme ve kardeşim Ebû Nâile’dir” dedi.
(Amr’dan başka bir ravinin rivayetinde kadın, “Sanki kan damlayan bir ses işitiyor gibiyim” dedi.)
Ka‘b yine:
“Bu, kardeşim Muhammed b. Mesleme ve sütkardeşim Ebû Nâile’dir. Kerim kişi, geceleyin bir mızrak darbesine bile çağrılsa gider” dedi.
Muhammed b. Mesleme yanında iki kişi daha getirmişti. (Süfyan’a “Amr onların adını söyledi mi?” diye soruldu. “Bazılarını söyledi” dedi.)
Amr’ın rivayetinde: “Yanında iki kişi getirdi” denir.
Amr dışındaki bir rivayette ise bunların isimleri şöyle geçer: Ebû Abs b. Cebr, Hâris b. Evs ve Abbâd b. Bişr.
Muhammed b. Mesleme dedi ki:
“Yanına geldiğimizde, ben saçından tutup koklayacağım. Başını iyice kavradığımı gördüğünüzde siz de girişin ve onu vurun.”
Bir rivayette: “Sonra size de koklatacağım” dedi.
Ka‘b, omzuna bir örtü almış hâlde aşağı indi; üzerinden güzel koku geliyordu.
Muhammed b. Mesleme:
“Bugünkü gibi güzel koku görmedim” dedi.
(Amr dışındaki bir rivayette Ka‘b: “Bende Arapların en güzel kokulusu ve en mükemmeli olan kadın vardır” dedi.)
Muhammed b. Mesleme:
“Başını koklamama izin verir misin?” dedi.
“Evet” dedi.
Muhammed b. Mesleme başını kokladı; sonra arkadaşlarına da koklattı. Sonra tekrar:
“İzin verir misin?” dedi.
“Evet” dedi.
Onu iyice kavrayınca:
“Şimdi siz!” dedi.
Böylece onu öldürdüler. Sonra Allah’ın elçisine gelip haber verdiler.