Abdan bize rivayet etti; Abdullah bize haber verdi; Yûnus bize haber verdi.
Ahmed b. Sâlih bize rivayet etti; Anbese bize rivayet etti; Yûnus bize rivayet etti; ez-Zührî’den: Ali b. Hüseyin bize haber verdi ki, Hüseyin b. Ali kendisine haber vermiş ki, Ali şöyle demiş:
“Bedir günü ganimetten payıma düşen (develerden) bir şârif (genç dişi deve) vardı. O gün Peygamber, Allah’ın kendisine fey olarak verdiği humustan da bana bir pay vermişti. Fâtıma (Peygamber’in kızı) ile gerdeğe girmek istediğimde, Benî Kaynukâ‘’dan bir kuyumcuyla sözleştim: benimle beraber yola çıksın; izhir (bir çeşit ot) getirelim. Ben de onu kuyumculara satıp düğün velimemde onunla (masraflara) yardım etmeyi istedim.
İki devecik için semer parçalarını, heybe/torbaları ve ipleri toplarken, develerim bir ensarın odasının yanında çökmüş duruyordu. Toplayıp hazırladıklarımı tamamlayınca bir de baktım ki develerimin hörgüçleri kesilmiş, karınları yarılmış, ciğerlerinden alınmış. Bu manzarayı görünce gözlerimi tutamadım. ‘Bunu kim yaptı?’ dedim. ‘Bunu Hamza b. Abdülmuttalib yaptı; bu evde’ dediler.
Meğer Hamza, ensardan bir içki meclisindeymiş; yanında bir şarkıcı cariye ve arkadaşları varmış. Cariye şarkısında: ‘Ey Hamza, o semiz develere (hamle et)!’ diye söyleyince, Hamza kılıca atılmış; develerin hörgüçlerini kesmiş, karınlarını yarmış, ciğerlerinden almış.
Ali dedi ki: Bunun üzerine Peygamber’in yanına gittim; yanında Zeyd b. Hârise vardı. Peygamber, başıma geleni yüzümden anladı ve: ‘Neyin var?’ dedi. ‘Ey Allah’ın elçisi! Bugün gördüğüm gibisini hiç görmedim: Hamza iki devecime saldırdı; hörgüçlerini kesti, karınlarını yardı; işte o, içki içenlerle birlikte bir evde’ dedim.
Peygamber ridasını istedi; giydi; sonra yürüyerek çıktı. Ben ve Zeyd b. Hârise de onu takip ettik. Hamza’nın bulunduğu eve geldi; içeri girmek için izin istedi; izin verildi. Peygamber, Hamza’yı yaptığından dolayı azarlamaya başladı. Bir de ne görsün: Hamza sarhoş, gözleri kızarmış. Hamza Peygamber’e baktı; sonra bakışını yukarı kaldırdı; dizlerine baktı; sonra bakışını yükseltti; yüzüne baktı; sonra şöyle dedi:
‘Siz de babamın kölelerinden başka bir şey misiniz?’
Peygamber onun sarhoş olduğunu anlayınca geriye doğru çekilerek döndü ve çıktı; biz de onunla çıktık.”