Ubeyd b. İsmail bana rivayet etti; Ebû Üsâme bize rivayet etti; Hişâm’dan; babasından: (Uerve) dedi ki:
Âişe’nin yanında İbn Ömer’in Peygamber’e şöyle bir söz isnat ettiği anıldı: “Ölü, ailesinin ağlaması sebebiyle kabirde azap görür.” Bunun üzerine Âişe dedi ki:
“Resûlullah ancak şunu söyledi: ‘O (kişi), kendi günahı ve suçu sebebiyle azap görür; ailesi ise şu anda onun için ağlıyor.’”
Âişe dedi ki: “Bu da, Resûlullah’ın Bedir’de müşrik ölülerinin bulunduğu kuyu başında durup onlara söylediği söz gibidir; ‘Benim söylediklerimi işitiyorlar’ demişti. Oysa o, ancak şunu söylemişti: ‘Onlar şimdi, kendilerine söylediğim şeyin hak olduğunu biliyorlar.’”
Sonra şu ayetleri okudu: “Sen ölülere işittiremezsin” ve “Kabirlerde olanlara işittirecek değilsin.” (Âişe) bunu, onların ateşteki yerlerine yerleştirildikleri zaman (diye) söylüyordu.