İsmâil b. Abdullah bize rivayet etti; (İsmâil) dedi ki: İbrâhim b. Sa‘d bana rivayet etti; babasından; dedesinden:
(Dedesi) dedi ki: Medine’ye geldiklerinde Resûlullah, Abdurrahman ile Sa‘d b. Rebî‘ arasında kardeşlik kurdu. Sa‘d, Abdurrahman’a dedi ki: “Ben Ensar’ın malca en zenginlerindenim; malımı ikiye böleyim. İki hanımım var; hangisi sana hoş gelirse bana söyle, onu boşayayım; iddeti bitince onunla evlen.”
Abdurrahman dedi ki: “Allah sana ailende ve malında bereket versin. Sizin çarşınız nerede?”
Onu Benî Kaynukâ‘ çarşısına götürdüler. Daha dönmeden yanında kurut (akıt) ve yağdan bir fazlalıkla döndü. Sonra sabahları (çarşıya) gitmeye devam etti. Bir gün üzerinde sarılık izi olduğu halde geldi. Peygamber ona: “Nedir bu?” dedi.
O: “Evlendim.” dedi.
Peygamber: “Ona ne mehir verdin?” dedi.
O: “Bir altın çekirdeği (ağırlığınca)” dedi. Ya da “bir altın çekirdeği ağırlığında” dedi; İbrâhim şüphe etti.