Ahmed b. Saîd Ebû Abdullah bize rivayet etti; Vehb b. Cerîr bize rivayet etti; Sahr’dan; Nâfi‘’den; Abdullah b. Ömer’den: Abdullah b. Ömer dedi ki: Resûlullah şöyle dedi:
“Ben bir kuyu başındayken ondan su çekiyordum. Ebû Bekir ve Ömer yanıma geldi. Ebû Bekir kovayı aldı; bir kova ya da iki kova çekti; çekişinde bir zayıflık vardı. Allah onu bağışlasın. Sonra Ömer b. Hattâb onu Ebû Bekir’in elinden aldı; onun elinde (kova) büyük bir kovaya dönüştü. İnsanlar içinde onun gibi iş gören bir ‘üstün kabiliyetli’ görmedim; o kadar çekti ki insanlar konak yerine indiler.”
Vehb dedi ki: “Atan (عطن) deve ahırıdır; yani develer suya kandı da çöktüler.”