İshak b. İbrâhim bana rivayet etti; Rûh b. Ubâde bize rivayet etti; Avf’tan; Hasan, Muhammed ve Hilâs’tan; Ebû Hureyre’den: Peygamber şöyle dedi:
“Musa, çok hayâlı ve çok örtülü bir adamdı; hayâsından derisinden hiçbir şey görülmezdi. İsrailoğullarından ona eziyet edenler eziyet ettiler ve dediler ki: ‘Bu kadar örtünmesi ancak derisinde bir kusur olduğu içindir: ya alaca (baras) vardır, ya fıtık vardır, ya da bir hastalık vardır.’
Allah, Musa’yı söylediklerinden temize çıkarmayı diledi. Bir gün Musa tek başına kaldı; elbiselerini bir taşın üzerine koydu, sonra yıkandı. İşini bitirince elbiselerini almak için onlara yöneldi; taş elbisesiyle birlikte kaçtı. Musa asasını aldı ve taşı takip etmeye başladı; ‘Elbisem, ey taş! Elbisem, ey taş!’ diyordu. Nihayet İsrailoğullarından bir topluluğa vardı; onlar Musa’yı çıplak hâlde gördüler: Allah’ın yarattıklarının en güzeli gibiydi ve onu söylediklerinden temize çıkardı. Taş durdu; Musa elbisesini aldı, giydi ve taşa asasıyla vurmaya başladı. Allah’a yemin olsun ki, taşta onun vuruşunun izinden üç ya da dört ya da beş çentik vardı. İşte bu, şu ayetin anlamıdır: ‘Ey iman edenler! Musa’ya eziyet edenler gibi olmayın; Allah onu söylediklerinden temize çıkardı ve o, Allah katında itibarlıydı.’”