Bize Zekeriyyâ b. Yahyâ rivayet etti, dedi ki: Bize Abdullah b. Nümeyr rivayet etti, dedi ki: Bize Hişâm b. Urve, babası Urve’den, o da Âişe’den rivayet etti. Âişe’den rivayet edildiğine göre o, Esmâ’dan bir gerdanlık ödünç almış, fakat gerdanlık kaybolmuştu. Bunun üzerine Resûlullah onu araması için bir adam gönderdi ve adam gerdanlığı buldu. Bu sırada namaz vakti geldi, ancak yanlarında su bulunmadığından namazlarını su olmaksızın kıldılar. Daha sonra bu durumu Resûlullah’a anlattılar. Bunun üzerine Allah teyemmüm ayetini indirdi. Üseyd b. Hudayr da Âişe’ye şöyle dedi: Allah seni hayırla mükâfatlandırsın. Vallahi senin başına hoşlanmadığın herhangi bir olay geldiğinde Allah mutlaka o olayın içerisinde hem senin için hem de Müslümanlar için bir hayır meydana getirmiştir.
Teyemmüm hükmü Kur’an’da, su bulunamadığı zaman temiz toprağa yönelip yüzün ve ellerin meshedilmesi emredilerek bildirilmiştir (Nisâ 43). Aynı hüküm Mâide suresinde de açıklanmış ve su bulunamadığında temiz toprakla teyemmüm edilmesi emredilmiştir (Mâide 6).