Ebû Nu‘mân bize rivayet etti; Hammâd b. Zeyd bize rivayet etti; Eyyûb’dan; Nâfi‘den: Ömer b. Hattâb şöyle dedi:
“Ey Allah’ın Elçisi! Cahiliye döneminde üzerime bir gün itikâf borcu (adak) vardı.” Peygamber ona, bunu yerine getirmesini emretti.
(Nâfi‘ dedi ki:) Ömer, Huneyn esirlerinden iki cariye elde etmişti; onları Mekke’de evlerden birine yerleştirmişti. Sonra Allah’ın Elçisi Huneyn esirlerini serbest bıraktı. İnsanlar sokak aralarında koşuşturmaya başlayınca Ömer:
‘Ey Abdullah! Bu nedir, bak!’ dedi.
O: ‘Allah’ın Elçisi esirleri serbest bıraktı.’ dedi.
Ömer: ‘Git, o iki cariyeyi de serbest bırak.’ dedi.
Nâfi‘ dedi ki: Peygamber Ci‘râne’den umre yapmamıştır; yapsaydı Abdullah’tan gizli kalmazdı.
Cerîr b. Hâzim, Eyyûb’dan; Nâfi‘den; İbn Ömer’den şöyle bir ilave yaptı: “(O iki cariye) humustan idi.”
Ma‘mer de Eyyûb’dan; Nâfi‘den; İbn Ömer’den bu hadisi “adak” konusunda rivayet etti; “bir gün” demedi.