İbn Ömer dedi ki:
Peygamber ve Übey b. Ka‘b, İbn Sayyâd’ın bulunduğu hurmalığa gittiler. Hurmalığa girince Peygamber, hurma gövdeleri arasına saklanarak İbn Sayyâd’dan onu görmeden önce bir şey işitmeyi amaçladı. İbn Sayyâd yatağında, üzerinde işaret bulunan bir örtüye bürünmüş halde yatıyordu. İbn Sayyâd’ın annesi Peygamber’i hurma gövdeleri arasından gizlenerek ilerlerken görünce İbn Sayyâd’a:
“Ey Sâf!” (bu onun ismiydi) diye seslendi. İbn Sayyâd sıçrayıp doğruldu. Bunun üzerine Peygamber:
“Annesi onu bıraksaydı (hali) ortaya çıkardı.” dedi.
Sâlim dedi ki: İbn Ömer şöyle dedi:
Sonra Peygamber insanların huzurunda ayağa kalktı; Allah’a layık olduğu şekilde hamd etti. Sonra Deccâl’i anıp şöyle dedi:
“Ben sizi ondan sakındırıyorum. Hiçbir peygamber yoktur ki kavmini ondan sakındırmış olmasın. Nûh kavmini ondan sakındırdı. Fakat ben size onun hakkında, hiçbir peygamberin kavmine söylemediği bir şey söyleyeceğim: Bilin ki o tek gözlüdür; Allah ise tek gözlü değildir.”