Ebû’l-Yemân bize rivayet etti: Şuayb bize haber verdi: Zührî’den:
Zührî dedi ki: Urve b. Zübeyr, şu ayetin anlamı hakkında Âişe’ye sorardı:
“Yetimler hakkında adil davranamamaktan korkarsanız, size helal olan kadınlardan (uygun gördüklerinizle) evlenin…” (anlamı)
Âişe şöyle dedi:
Bu, velisinin yanında bulunan yetim kız hakkındadır. Veli, onun güzelliğini ve malını beğenir; onunla, emsal kadınların aldığı mehirden daha düşük bir mehirle evlenmek ister. İşte bu yüzden, onlara tam ve adil bir mehir vermedikçe onlarla evlenmekten men edildiler; bunun yerine başka kadınlarla evlenmeleri emredildi.
Âişe dedi ki: Sonra insanlar Resulullah’a bu konuda fetva sordular; bunun üzerine Allah “Kadınlar hakkında senden fetva isterler; de ki: Allah size onlar hakkında hükmünü bildiriyor…” anlamındaki ayeti indirdi.
Bu ayette Allah şunu açıkladı:
Yetim kız güzel ve varlıklıysa, onunla evlenmek isterler; ama tam mehir vererek hakkını gözetmezler. Yetim kız malı ve güzelliği az olduğu için istenmezse, onu bırakır, başka kadın ararlar.
Nasıl ki istemedikleri zaman onu bırakıyorlarsa; onu istedikleri zaman da ancak tam ve en adil mehirle hakkını vererek onunla evlenebilirler.