Ukayl’in Zührî’den rivayetine göre Urve şöyle dedi:
Âişe bana haber verdi: Resulullah (hicret eden kadınları) imtihan ederdi.
Bize ulaştığına göre, Allah; (Müslümanlardan) müşriklere kaçıp giden eşleri için, (o kadınların kocalarının) harcadıklarının/mihir olarak verdiklerinin müşriklerden geri alınmasını emrettiğinde ve Müslümanlara “kâfir kadınlarla olan evlilik bağlarını sürdürmeyin” hükmünü verdiğinde; Ömer iki eşini boşadı: Kuraybe bint Ebî Ümeyye ve Cervol el-Huzâî’nin kızı. Kuraybe ile Muâviye evlendi; diğer kadınla da Ebû Cehm evlendi.
Kâfirler, Müslümanların (kendi eşleri için) harcadıklarını ödemeyi kabul etmeyince, Allah şu hükmü indirdi (anlam olarak): “Eşlerinizden kâfirlere giden olursa ve siz de karşılık/ganimet elde ederseniz…”
“Karşılık” (buradaki anlamıyla): Müslümanların, eşi kâfirlerden hicret eden kişiye ödeyeceği bedeldir.
Bunun üzerine, Müslümanlardan eşi giden kimseye, hicret eden kâfir kadınlara (önceden) verilen mehirler kadarının ödenmesi emredildi.
Biz, imanından sonra hicret eden kadınlardan herhangi birinin sonradan dinden döndüğünü bilmiyoruz.
Bize ulaştığına göre, Sakîf kabilesinden Ebû Basîr b. Useyd, anlaşma süresi içinde mümin olarak hicret edip Peygamber’e geldi. Bunun üzerine Ahnes b. Şerîk, Peygamber’e mektup yazarak Ebû Basîr’i istedi. (Ravi) hadisin devamını anlattı.