Bize Osman rivayet etti.
Dedi ki: Bize Cerîr, Mansûr’dan, o da Mücâhid’den, o da İbn Abbas’tan rivayet etti.
İbn Abbas dedi ki:
Nebi, Medine yahut Mekke bahçelerinden bir bahçenin yanından geçti. Kabirlerinde azap gören iki insanın sesini işitti. Nebî dedi ki:
“Azap görüyorlar; büyük bir şeyden dolayı azap görmüyorlar.”
Sonra dedi ki:
“Hayır! Onlardan biri idrarından sakınmazdı; diğeri ise laf taşıyarak gezip dururdu.”
Sonra bir hurma dalı istedi; onu ikiye böldü ve her bir kabrin üzerine bir parça koydu.
Kendisine denildi ki:
“Ey Allah’ın Resûlü! Bunu niçin yaptın?”
Buyurdu ki:
“Kurumadıkları sürece — ya da kuruyuncaya kadar — onlardan azabın hafifletilmesi umulur.”