Ebû’l-Yemân bize haber verdi; Şuayb bize haber verdi; Zührî’den: Humeyd b. Abdurrahman bana haber verdi ki, Ebû Hüreyre şöyle dedi:
Biz Peygamberin yanında otururken bir adam geldi ve “Ey Allah’ın elçisi, helak oldum!” dedi. Peygamber: “Neyin var?” dedi. Adam: “Oruçluyken eşimle birlikte oldum” dedi.
Resulullah: “Azat edeceğin bir köle bulabiliyor musun?” dedi. “Hayır” dedi.
“Peş peşe iki ay oruç tutabilir misin?” dedi. “Hayır” dedi.
“Altmış yoksulu doyuracak imkân bulabilir misin?” dedi. “Hayır” dedi.
Peygamber bir süre bekledi. O sırada içinde hurma bulunan bir “arak” (sepet) getirildi. Peygamber: “Soran nerede?” dedi. Adam: “Benim” dedi.
Peygamber: “Bunu al ve sadaka ver” dedi.
Adam: “Benden daha fakire mi, ey Allah’ın elçisi? Allah’a yemin olsun ki, Medine’nin iki taşlık alanı arasında benim ailemden daha fakir bir ev halkı yoktur” dedi.
Peygamber gülümsedi; azı dişleri göründü. Sonra şöyle buyurdu:
“Onu ailene yedir.”