Muhammed b. Beşşar bize rivayet etti. Gunder, Şu‘be’den; o da Muhammed b. Münkedir’den; o da Cabir b. Abdullah’tan işittiğini söyledi:
“Babam öldürüldüğünde, yüzündeki örtüyü açıp ağlıyordum; beni bundan alıkoyuyorlardı, fakat Peygamber beni alıkoymuyordu. Halam Fatıma ağlamaya başladı. Bunun üzerine Peygamber şöyle dedi:
‘Ağlasan da ağlamasan da, siz onu kaldırıncaya kadar melekler onu kanatlarıyla gölgeliyordu.’”
İbn Cüreyc, İbn Münkedir’den; onun da Cabir’den işittiğini rivayet ederek buna tabi oldu.