Bu yıl meydana gelen olaylar arasında, Bizans hükümdarı Theophilos’un el-Me’mun’a barış talebiyle mektup göndermesi de vardı. Mektubunda kendi adını önce yazdı ve veziri aracılığıyla bu mektubu göndererek barış istedi ve vergi (fidye) teklif etti.
Theophilos’un el-Me’mun’a gönderdiği mektubun özeti şöyledir:
İki tarafın birbirine zarar verecek yolları seçmek yerine, sahip oldukları nimetleri paylaşarak uzlaşmalarının daha akıllıca olduğu ifade edilmektedir. El-Me’mun’un kendi elindeki payı başkasına bırakacak biri olmadığı belirtilir. Bu sebeple barış yapılması, savaşın yükünün kaldırılması, karşılıklı dostluk kurulması, ticaret yollarının açılması, esirlerin serbest bırakılması ve yolların güvenli hale getirilmesi teklif edilir. Eğer bu teklif reddedilirse, gizli bir saldırı yapılmayacağı, ancak açıkça savaşılacağı ve Bizans ordusunun Müslüman topraklarına girerek yıkım yapacağı tehdidi dile getirilir.
El-Me’mun’un cevabı ise şu şekilde olmuştur:
Theophilos’un mektubunun ulaştığını, içinde hem yumuşak hem sert ifadeler bulunduğunu belirtir. Eğer aceleyle karar veren biri olsaydı, cevabının doğrudan güçlü ordular göndermek olacağını ifade eder. Bu orduların savaşa istekli olduğunu, zafer ya da ölüm olmak üzere iki hayırdan birini beklediklerini söyler.
Bununla birlikte, önce onu İslam’a davet ettiğini, yani Allah’ın birliğini kabul etmeye çağırdığını bildirir. Eğer bunu kabul etmezse, cizye (vergi) ödeyerek korunma altına girmesi gerektiğini belirtir. Bunu da reddederse, savaşın kaçınılmaz olacağını açıkça ifade eder.
Bu yıl el-Me’mun Salagus’a gitti.
Bu yıl Ali b. İsa el-Kummî, Ca‘fer b. Davud el-Kummî’yi gönderdi ve Ebû İshak b. er-Reşid onu idam ettirdi.
Bu yıl hac emirliğini Süleyman b. Abdullah b. Süleyman yürüttü.