Özür sebebiyle imamın yerine birisini geçirmesine cevaz verenler, bir cemaatin başka bir cemaate intikal olmasına (geçmesine) de cevaz vermişlerdir. Buna Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in vefatı ile neticelenen hastalığındaki: “Ebubekir’e emredin, insanlara namazı kıldırsın…” buyruğu şahidlik etmektedir. Nitekim Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), vücudunda hafiflik hissedip namaz kılmak için çıktı. Ebubekir, halka namaz kıldırıyordu. Ebubekir, Hz. Peygamber’i görünce geriye çekilmek için davrandı. Hz. Peygamber ona: Geriye çekilme, diye işaret etti. Ardından (cemaatten kimisi) Hz. Peygamber’i Ebubekir’in yanına oturttular. Ebubekir ayakta olduğu halde Peygamber’in namazına uyarak namaz kıldırıyordu. Cemaat de Ebubekir’in namazına uyarak namaz kılıyorlardı. Buharî ve Müslim ittifak etmiştir. Bu da bir özür sebebiyle imamın yerine birisini geçirmesinin ve bir cemaatin de başka bir cemaate intikal etmesinin kesinlikle caiz olduğuna delildir.
Bu delilden şu hüküm çıkmaktadır: Mesela namazın bir bölümünde imama iki kişi yetişmiş olsalar, ardından imam selam verdikten sonra ikisinden birisi diğerine imamlık yapsa ve öbürü de imamlık yapacağına dair niyet etse, bu namaz sahihtir. Çünkü bu, yerine imamı geçirme gibi sayılmaktadır. Yerine imam geçirmeyi (istihlaf) caiz görmeyenlere göre bu da caiz değildir.