Temlik ve temellük (mülk olarak vermek ve almak) şeklinde malın mal ile mübadele edilmesidir. Bey‘ kelimesi, (kol manasına gelen) “el-Ba‘” kelimesinden türetilmiştir. Zira satış akdi esnasında her iki taraf, almak ve vermek maksadıyla sağ kollarını birbirlerine uzatırlar. Alışverişte bulunanların her birisi, karşı taraf ile bey‘atlaştığı, yani satış esnasında el ele verip tokalaştığı için bu ismin verilmiş olma ihtimali de vardır. Bundan dolayı bey‘e, aynı zamanda (elleri birbirine vermek demek olan) “safhw” adı da verilmiştir.
Bey‘in caiz oluşu, Kitap, sünnet ve icma ile sabittir.
Yüce Allah:
“Allah bey‘i (alışverişi) helal kıldı…”
“Karşılıklı alışveriş yaptığınızda şahitlik yapınız…”
“Sizler karşılıklı rıza üzere yapılan ticaret olması hali müstesna…”
şeklinde buyurmuştur.
Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Satış akdi tarafların her birisi, birbirlerinden ayrılmadıkça muhayyerdir.”
Bunun dışında daha birçok hadis-i şerif bulunmaktadır.
Ezcümle; Müslümanlar alışverişin caizliği noktasında icma etmişlerdir.
Nitekim hikmet de bunu gerektirmektedir; çünkü insanın ihtiyaçları kimi insanların elinde bulunan mallara bağlı olabileceğinden, sahibi de karşılıksız olarak bunu veremeyebilir (dolayısıyla satın almak durumundadır.) İşte bu nedenle alışverişin meşru olması, maksadın yerine gelmesine ve ihtiyacın da giderilmesine bir vesile sayılmaktadır.