İsrailoğulları, ilk doğan hayvana ne kadar süreyle bakmakla yükümlüdür? İnce hayvanlarda bu süre otuz gündür, kalın hayvanlarda elli gündür. Rabbi Yose şöyle der: İnce hayvanlarda bu süre üç aydır. Eğer kohen bu süre içinde “onu bana ver” derse, kişi ona hayvanı vermemelidir. Fakat hayvan kusurluysa ve kohen “onu bana ver, yiyip tüketeyim” derse, bu durum uygundur. Mabet zamanında hayvan kusursuzsa ve kohen onu kurban etmek için isterse, bu da uygundur. İlk doğan hayvan, ister kusursuz ister kusurlu olsun, yıldan yıla Tanrı’nın huzurunda yenilebilir. Bu, “Tanrın Rabbinin huzurunda onu yıl be yıl yiyeceksin” ayetinden öğrenilir.
Eğer hayvan yıl içinde kusurlu hale gelirse, on iki ay boyunca sahibinde kalmasına izin verilir. Fakat bir yıl geçtikten sonra ancak otuz gün süreyle elde tutulabilir.
Bir kimse ilk doğan hayvanı keser ve kusurunu gösterirse, Rabbi Yehuda bunu geçerli sayar. Rabbi Meir ise, bu kusur bir uzman tarafından değerlendirilmediği için onu geçersiz sayar.
Uzman olmayan bir kişi bir ilk doğan hayvanı muayene etmiş ve bu görüşe göre hayvan kesilmişse, hayvan gömülmeli ve kişi zararı kendi malından karşılamalıdır. Eğer yargılamada hatalı karar verip suçlu olanı aklamış veya suçsuzu suçlamışsa, temiz olanı murdar ve murdar olanı temiz ilan etmişse, kararı geçerlidir fakat zararı evinden karşılamalıdır. Ancak kişi bir mahkeme tarafından onaylanmış bir uzman ise, tazminat ödemez.
Bir keresinde bir ineğin rahmi alınmıştı ve Rabbi Tarfon onu köpeklere yedirmişti. Olay bilginler önüne geldiğinde, bilginler bu durumu uygun bulmuştu. Tedavi uzmanı Todos şöyle demişti: İskenderiye’de bir inek ya da domuz, rahmi alınmadan oradan çıkmaz, çünkü rahim alınarak doğurması önlenir. Rabbi Tarfon buna karşılık olarak, “Eşeğin yoldan çıktı, Tarfon,” demişti. Rabbi Akiva ise ona şöyle dedi: “Rabbi Tarfon, sen sorumlu değilsin, çünkü sen bir mahkeme uzmanısın. Her mahkeme uzmanı, tazminattan muaftır.”
Bir kişi ücret karşılığında ilk doğan hayvanların muayenesini yapıyorsa, onun görüşüne dayanılarak hayvan kesilemez. Ancak Yavne’deki İla gibi bir uzman olması durumunda, bilginler ona ücret almasına izin vermişlerdir: İnce hayvanlar için dört issar, kalın hayvanlar için altı issar; ister kusursuz ister kusurlu olsun.
Bir kişi yargı için ücret alıyorsa, verdiği hükümler geçersizdir. Tanıklık için ücret alıyorsa, tanıklığı geçersizdir. Arınma suyu serpme veya kutsama işlemleri için ücret alıyorsa, onun suyu yalnızca mağara suyu, külleri ise sıradan kül hükmündedir. Eğer bu kişi bir kohense ve birini arındırırken kendi terumasını (kutsal ürününü) kirletmişse, ona hem yedirir hem içirir hem de yağlar. Eğer yaşlıysa, onu merkebe bindirir ve ona bir işçi ücreti verir.
İlk doğan hayvanlar konusunda güvenilmeyen bir kişiden geyik eti veya işlenmemiş deriler satın alınmaz. Rabbi Eliezer, dişi hayvan derilerinin ondan satın alınabileceğini, ancak onunla işlenmiş ya da kirli yünün alınamayacağını; fakat eğrilmiş yün ve giysilerin alınabileceğini söyler.
Şmita yılına riayet etmeyen birinden, hatta keteni ayıklanmamış haliyle bile satın alınmaz. Fakat eğrilmiş ve dokunmuş olanı ondan satın alınabilir.
Teruma’yı (kutsal ürün) sıradan ürün gibi satmakla suçlanan birinden, su ya da tuz bile satın alınmaz – bu, Rabbi Yehuda’nın görüşüdür. Rabbi Şimon ise şöyle der: Teruma ve ona bağlı öşürlere dair herhangi bir bağlantısı olan ürün ondan satın alınmaz.
Şmita yılında güvenilmeyen kişi, öşürler konusunda güvenilmez sayılmaz. Aynı şekilde, öşürler konusunda güvenilmeyen kişi de Şmita konusunda güvenilmez sayılmaz. Ancak her ikisinde de güvenilmezse, temizlik kurallarına uymama şüphesi de taşır. Bazıları temizlik kurallarında güvenilmez olup, diğer ikisinde güvenilir olabilir. Genel kural şudur: Bir konuda güvenilmeyen kişi, o konuda ne yargıç ne de tanık olarak kabul edilir.