Av, suya düşecek olursa

(Ok) atıldığında av suya düşecek olur da ölecek olursa ya da (taş vb. gibi) bir şeyle vurulacak olur da av ölecek olursa, yenmez. Burada yarasının büyük (öldürücü) ve küçük olması arasında bir fark yoktur. Bu, İmam Ahmed’den meşhur olarak gelmiştir ve İshak ile Rey ashabının da görüşünü oluşturmaktadır. Buna dair delil: “Suya düşecek olursa onu yeme.” Çünkü suyun o avın ruhunu çıkartmaya yardımcı olacağı ve bu nedenle de yarası sanki büyük (öldürücü) olmayan yara konumundaymış gibi sayılacağı muhtemel görülmüştür. Nitekim bu konuda yarası büyük olmayanın haramlığı konusunda bir ihtilaf da yoktur.
Şayet hayvan ölmeyecek –başı suyun dışında kalması gibi– bir pozisyonda suyun içine düşecek olursa ya da (taş vb. gibi) bir şeyle vurulmuş olur da hayvan ölmeyecek olursa, işte bu hayvanın etinin yenilmesinin mübahlığında bir ihtilaf yoktur. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem): “Eğer avı suyun içerisinde boğulmuş bir şekilde bulacak olursa, onu yeme.” buyurmuştur. Şüphesiz suya düşmesi ya da (taş gibi) bir şeyle vurularak öldürülmüş olması ancak katledenlerin bunlar tarafından gerçekleşmiş olması yahut bunların yardımcı olmaları endişesi sebebiyle haram olmuştur, bu da zikredildiği üzere malumdur.
el-Muvaffak der ki: Son dönem arkadaşlarımızın çoğunluğu şöyle demişlerdir: Şayet avın yarası ölümcül olursa, mesela (ok) onu kesmiş ya da içini iyice yarıp açmış olursa, o zaman suyun içine düşmesi yahut yuvarlanıp yere düşmesinin bir zararı yoktur. Bu, İmam Şafii, İmam Malik ve Ebu Sevr’in görüşüdür. Çünkü bu durumda o av, bıçakla boğazlanarak ölmüş bir hayvan gibi addedilir; dolayısıyla da ona isabet edilen şeyin bir etkisi olmaz.