Şüphesiz insan Rabbine karşı çok nankördür
Okunuşu ve Kelime Anlamı
İnne l-insane (şüphesiz insan) li-rabbihi (Rabbine karşı) le-kenud (çok nankördür)
Mukatil Tefsiri
Yani insan Rabbine karşı çok nankördür. Bu ayet Kureyşli Kurt b. Abdullah b. Amr b. Nevfel hakkında nazil olmuştur. O, tek başına yer, karnını doyurur, kölesini aç bırakır, misafirine ikram eder ama kavminden kimseye bir şey vermezdi. Kinâne oğullarının dilinde böyle kimseye “kenûd” denirdi.
Taberi Tefsiri
Yüce Allah burada insanın Rabbine karşı çok nankör olduğunu haber vermektedir. “Kenûd” kelimesi, Rabbinin nimetlerine karşı nankörlük eden kimse demektir. Araplar bitki bitirmeyen verimsiz toprağa da “kenûd” derler. Çünkü o toprak kendisinden beklenen faydayı vermez. Şair A‘şâ da bu kelimeyi, ziyaret eden kimsenin gelişine karşı ilgisiz ve karşılıksız kalan şey anlamında kullanmıştır. Yine Kinde kabilesine bu adın verilmesinin, babalarından kopmaları sebebiyle olduğu söylenmiştir. İbn Abbas, Mücahid, Rebî‘, Hasan, Katade, Dahhak ve İbn Zeyd bu ayetteki “kenûd” kelimesini “çok nankör” diye açıklamışlardır. Hasan el-Basrî şöyle demiştir: “Kenûd, musibetleri sayıp duran, fakat Rabbinin nimetlerini unutan nankördür.” Başka bir rivayette Hasan, “O, Rabbini kınayan ve musibetleri sayıp duran kimsedir” demiştir. Ebu Ümame’den gelen bir rivayette Resulullah’ın bu ayet hakkında “Kenûd, tek başına yiyen, kölesini döven ve yardımını esirgeyen kimsedir” buyurduğu nakledilmiştir. Ebu Ümame’den gelen başka bir açıklamada da “Kenûd, yalnız başına konaklayan, kölesini döven ve ikramını engelleyen kimsedir” denmiştir. İbn Zeyd ise “Kenûd, kefûr yani nankör demektir” demiş ve “Şüphesiz insan çok nankördür” ayetini buna delil olarak okumuştur.
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…