Abdülmelik’in çocukları arasında el-Velid, Süleyman, nesli olmayan Mervan el-Ekber ve Âişe bulunur; bunların annesi Vallâde bt. el-Abbas’tır. Yezid, Mervan, nesli olmayan Muaviye ve Ümmü Külsüm’ün annesi Atike bt. Yezid b. Muaviye’dir. Hişam’ın annesi Ümmü Hişam bt. Hişam olup, el-Medainî onun adının Âişe olduğunu da belirtir. Ebû Bekir (Bekkar)’ın annesi Âişe bt. Musa b. Talha’dır. Nesli olmayan el-Hakem’in annesi Ümmü Eyyub bt. Amr b. Osman’dır. Fatıma bt. Abdülmelik’in annesi Ümmü’l-Muğire bt. el-Muğire’dir. Abdullah, Mesleme, el-Münzir, Anbese, Muhammed, Sa‘id el-Hayr ve el-Haccac ise cariyelerden doğmuştur. el-Medainî ayrıca onun eşleri arasında Şağra bt. Seleme, Ali b. Ebî Talib’in bir kızı ve Ümmü Ebîhâ bt. Abdullah b. Ca‘fer’in de bulunduğunu zikreder.
Seleme b. Zeyd, Abdülmelik’in huzuruna girdiğinde Abdülmelik ona en üstün zaman ve en mükemmel hükümdar hakkında sormuş, o da kralların hem övülüp hem yerildiğini, zamanın ise insanları yükseltip alçalttığını, her şeyi eskittiğini ve yalnızca umudun kalıcı olduğunu söylemiştir. Ardından Fehm kabilesi hakkında sorulduğunda onların zamanın etkisiyle yok olup giden bir topluluk gibi olduğunu ifade eden şiirler okumuştur. Abdülmelik, zenginlerin sevilmesi ve cimrilerin bile rağbet görmesi üzerine söylenen bir şiirin sahibini sorduğunda bunun Seleme’ye ait olduğu anlaşılmıştır.
Ebû Katîfe Amr b. el-Velid, Abdülmelik’e hitaben kusursuz insan olmadığını ve liderlerin doğruyu görebileceğini ifade eden beyitler söylemiş, “Sen kimsin?” şeklindeki ifadesi üzerine Abdülmelik öfkelenmiş ve kendisine ağır bir karşılık vermekten, sahip olduğu bilgiler sebebiyle vazgeçtiğini söylemiştir.
Abdullah b. el-Haccac, Abdülmelik’i dinin koruyucusu ve Kureyş’in merkezi olarak öven beyitler söylemiş; Ebû’l-Âs’ın oğullarının savaşta cesur ve kararlı olduklarını dile getirmiştir. A‘şâ da Kureyş’in yönetimi Ebû’l-Âs oğullarına ait gördüğünü, onların hem iyi hem kötü zamanlarda yönetmeye en layık kişiler olduğunu ifade etmiştir.
Son olarak Abdülmelik, yönetim üzerindeki hâkimiyetinin çok güçlü olduğunu, İbn ez-Zübeyr’in ibadetine rağmen cimriliği sebebiyle liderliğe uygun olmadığını söylemiştir.