Ezidi kadınlar ve kız çocukları, cinsel ve üreme haklarına yönelik şiddetin yanı sıra ilk alıkoyma merkezlerinden itibaren fiziksel istismara da maruz kaldı.
DEAŞ mensupları, ailelerinden ayrılan Ezidi erkekler hakkında sorular sorduktan sonra kadınları ve kız çocuklarını dövüyordu. Ayrıca kadınlar ve kız çocukları, götürüldüklerinde tecavüze uğrayacaklarını bildikleri için direnç gösterdiklerinde de dövülüyordu.
Bu dayaklar, DEAŞ’ın kadın esirlere disiplin amacıyla fiziksel ceza uygulanmasına izin veren Kölelik Soru-Cevap Broşürü’ndeki hükümlerle örtüşmektedir.
Ezidi kadınlar ve kız çocukları dağıtılıp satıldıkça dayaklar devam etti. Çok sayıda tanık, kendilerini esir tutan kişiler ve onların aileleri tarafından düzenli olarak dövüldüklerini anlattı. Tecavüze direnmek de dövülme nedenleri arasındaydı.
DEAŞ mensupları ayrıca esirlerini saçlarının küçük bir bölümünün açık kalması, namaz kılmayı reddetmeleri veya ev işlerini yapma biçimlerinden memnun olmamaları nedeniyle dövüyordu.
Kaçmaya Çalışan Kadınlara Verilen Cezalar
DEAŞ mensupları, Ezidi esirlerin kaçış girişimlerini de ağır biçimde cezalandırdı. Dayakların yanı sıra cezalar arasında tecavüz, yiyecekten mahrum bırakma veya başka bir DEAŞ savaşçısına satılma da bulunuyordu.
Fiziksel istismar bazı durumlarda ağır acı veya ıstırap verilmesi boyutuna ulaşıyordu. Fiziksel ve sözlü istismar, Ezidi esirleri elinde tutan kişilerin eşlerinden veya akrabalarından da geliyordu. Bu kişilerin akrabaları ve eşleri, Ezidi esirlere yönelik cinsel istismarı çoğu zaman biliyor, buna göz yumuyor, hatta teşvik ediyor ve istismara katılıyordu.
Şiddetin Psikolojik Sonuçları ve İntihar Girişimleri
DEAŞ mensuplarının uyguladığı cinsel, psikolojik ve fiziksel şiddet o kadar yoğundu ki bazı genç Ezidi kız çocukları intihar etti veya intihar girişiminde bulundu.
Toplanan deliller, Ezidi kadınların ve kız çocuklarının yaşadığı travmanın ve psikolojik acının çok ağır boyutlarda olduğunu göstermektedir.