"Enter"a basıp içeriğe geçin

Filter by Kategoriler

Yukarıda açıklandığı üzere DEAŞ’ın ideolojisi, Ezidi kadınların ve kız çocuklarının zorla evlendirilmesini de içeriyordu.

Örneğin Dabiq dergisinin dördüncü sayısı, hür bir kadınla evlenmeye maddi gücü yetmeyen erkeklerin günah işlemekten kaçınmasının bir yolu olarak köleliği meşrulaştırıyordu. Aynı yazı, serbest bırakılmış Ezidi kadınlarla evlenmenin de günaha alternatif olabileceğini ve daha az maliyetli olabileceğini ileri sürüyordu.

Dabiq dergisinin dokuzuncu sayısı ise hür kadınlarla evlenmeye gücü yetmeyen DEAŞ savaşçılarını kadın kölelerle evlenmeye teşvik ediyordu.

UNITAD tarafından ele geçirilen iki ek DEAŞ belgesi de bazı DEAŞ mensuplarının Ezidi kadınları daha düşük maliyetli bir evlilik seçeneği olarak zorla evlendirdiğini doğrulamaktadır.

Bu belgelerde, Ezidi kölelerin kendilerini esir tutan kişilerle evlenmeleri şartıyla serbest bırakıldığı belirtiliyordu. Kadınların özgür bırakılması, mehir yükümlülüğünün yerine getirilmesi olarak kabul ediliyordu.

Baba Şeyh’in Ezidi Kadınların Topluma Dönüşüne İlişkin Kararı

Dabiq dergisinin dördüncü ve dokuzuncu sayılarının yayımlandığı tarihler arasında, Şubat 2015’te Ezidi dinî lideri Baba Şeyh bir karar yayımladı.

Bu karara göre DEAŞ’tan kurtarılan kişiler saf Ezidiler olarak kalmaya devam ediyordu. Böylece Ezidi kadınların kendi topluluklarına geri dönmelerine izin verildi.

Ertesi ay itibarıyla yaklaşık 1.000 Ezidinin DEAŞ esaretinden kaçtığı tahmin ediliyordu.

Mayıs 2015’te yayımlanan Dabiq dergisinin dokuzuncu sayısında, köleleştirilmiş kadınların ve kız çocuklarının zorla evlendirilmesinin teşvik edilmesinin, özellikle hamile olan veya çocuk sahibi kadınların kaçma ihtimalini azaltmayı amaçladığı düşünülmektedir.

Zorla Evlendirmelerin Gerçekleştirilme Biçimi

Bununla birlikte mevcut deliller, zorla evlendirmelerin kişiye özgü ve önceden belirlenmiş ortak bir düzen olmaksızın gerçekleştirildiğini göstermektedir.

DEAŞ mensuplarının, örgütün propagandasından bağımsız kişisel nedenlerle Ezidi kadınlarla veya kız çocuklarıyla evlendikleri anlaşılmaktadır. Ancak bazı durumlarda evliliklerin arkasında DEAŞ düzenlemeleri bulunuyordu.

Zorla evlendirmeler, mahkemede gerçekleştirilen törenleri içeriyordu. İşlemler, esir olmayan kişiler arasında gerçekleştirilen evliliklerle aynı usule göre yürütülüyordu. Tek fark, esir tutan kişilerin evlenecekleri kadın için bir serbest bırakma belgesi sunmak zorunda olmasıydı.

Töreni iki tanığın huzurunda bir DEAŞ hâkimi yönetiyor ve bütün tarafların isimlerinin bulunduğu bir evlilik sözleşmesi düzenliyordu.

Kadınların Rızası Olmadan Gerçekleştirilen Evlilikler

DEAŞ’ın uyguladığı kurallara göre hâkimin hem damadın hem de gelinin rızasını alması gerekiyordu. Ancak tanıklar bunun yapılmadığını veya yalnızca şeklen gerçekleştirildiğini bildirdi.

Tanıklar ayrıca çok sayıda tehdit, zorlama ve şiddet örneği aktardı.

Ezidi kadınlar ve kız çocukları, usulen serbest bırakılmış olsalar bile fiilen esir olmaya devam ediyordu. Bu nedenle evliliklerine özgür iradeleriyle rıza göstermeleri mümkün değildi.

Evlilikten Sonra Şiddetin Devam Etmesi

DEAŞ mensuplarıyla evlendirildikten sonra Ezidi kadınlara ve kız çocuklarına yönelik cinsel, fiziksel ve psikolojik şiddette önemli bir değişiklik olmadı.

Ayrıca ev işlerinin büyük bölümünü, hatta bazen tamamını yapmaya devam etmek zorundaydılar.

Chat
Sohbet Yükleniyor...

https://kutsalayet.de/kadinlarin-ve-kiz-cocuklarinin-dovulmesi/,https://kutsalayet.de/mafadalarda-kadinlarin-alikonulmasi/

Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız