Muhammed b. Yahya, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Mahbûb’dan, o Alâ’dan, o Muhammed b. Müslim’den, o da Ebu Cafer’den nakletti. Şöyle buyurdu: “Ey Muhammed b. Müslim! Müminin günahları, onlardan tövbe ettiği zaman bağışlanmıştır. Öyleyse mümin, tövbe ve bağışlanmadan sonra yapacağı yeni ameller için çalışmalıdır. Allah’a yemin olsun ki bu sadece iman ehli içindir.” Dedim ki: “Peki tövbe ve istiğfardan sonra tekrar günaha döner, sonra yine tövbe ederse?” Buyurdu ki: “Ey Muhammed b. Müslim! Mümin kulun günahına pişman olup bağışlanma dilemesi ve tövbe etmesi hâlinde Allah’ın onun tövbesini kabul etmeyeceğini mi sanıyorsun?” Dedim ki: “Bunu birçok kez yaparsa; günah işler, sonra tövbe eder ve Allah’tan bağışlanma dilerse?” Buyurdu ki: “Mümin ne zaman istiğfar ve tövbe ile dönerse Allah da ona bağışlama ile döner. Allah çok bağışlayıcı ve çok merhametlidir; tövbeyi kabul eder ve kötülükleri affeder. Sakın müminleri Allah’ın rahmetinden ümitsizliğe düşürme.”