Ahmed b. Ebî Abdullah, Ali b. Hafs el-Avsî’den, o Ali b. es-Sâih’ten, o Abdullah b. Musa b. Cafer’den, o babasından nakletti. Şöyle dedi: Ona, ‘İki melek, kulun bir günahı veya bir iyiliği yapmaya niyet ettiğini bilir mi?’ diye sordum. Buyurdu ki: “Tuvalet kokusu ile güzel koku aynı mıdır?” Dedim ki: “Hayır.” Buyurdu ki: “Kul bir iyiliğe niyet ettiğinde nefesi güzel kokulu olarak çıkar. Bunun üzerine sağ taraftaki melek sol taraftaki meleğe, ‘Kalk, çünkü bu kimse bir iyilik yapmaya niyet etti’ der. O iyiliği gerçekleştirdiğinde dili onun kalemi, tükürüğü de mürekkebi olur ve onu onun lehine yazar. Kul bir kötülüğe niyet ettiğinde ise nefesi kötü kokulu olarak çıkar. Bunun üzerine sol taraftaki melek sağ taraftaki meleğe, ‘Bekle, çünkü bu kimse bir kötülüğe niyet etti’ der. Eğer onu gerçekleştirirse dili onun kalemi, tükürüğü de mürekkebi olur ve onu onun aleyhine yazar.”